ถงชุนจิ่งเองก็นึกไม่ถึงว่าน้องสาวจะมีฝีมือขนาดนี้ ตอนแรกเขาก็หมายตาบ้านของหัวหน้าหน่วยเฉิงไว้เหมือนกัน แต่หัวหน้าหน่วยเฉิงปฏิเสธโดยอ้างว่าจะเก็บห้องนั้นไว้ให้ลูกสาวที่แต่งงานออกไปแล้วกลับมาเยี่ยมบ้าน
หวังเฉิงไม่คิดว่าคุณหนูจากในเมืองที่ดูบอบบางจะปรับตัวเข้ากับชีวิตทำไร่ทำนาในชนบทได้ «วันเวลายังอีกยาวไกล บางทีอีกไม่กี่วันเธออาจกลับมาขอโทษขอขมานายก็ได้» แม้แต่ตัวเขาเองยังต้องใช้เวลาครึ่งปีกว่าจะปรับตัวได้อย่างพอถูไถ
สวี่ม่านพูดเสริมว่า «พี่ถง ไม่ใช่ว่าฉันยุให้พี่สองคนแตกคอกันหรอกนะ แต่น้องสาวพี่ใจร้ายเกินไปจริง ๆ พี่จะใจอ่อนกับเธอไม่ได้
ถ้าไม่สั่งสอนให้เธอจำขึ้นใจ วันนี้เธอกล้าลงมีดกับพี่ พรุ่งนี้ก็อาจลงมืออีกก็ได้ ถ้าวันนี้ไม่ได้พี่หวังช่วยไว้ พี่คงไม่รอดแล้ว!»
ถงชุนจิ่งพยักหน้า «วางใจเถอะ ฉันไม่ใจอ่อนหรอก พ่อแม่ไม่อยู่ ฉันเป็นพี่ชายเธอ ก็มีหน้าที่สั่งสอนให้เธอเป็นคนดี»
ปล่อยให้เธอลำบากเสียบ้าง เดี๋ยวก็รู้จักก้มหัวขอโทษเอง
คืนนั้น ด้วยความช่วยเหลือจากป้าเฉิงกับเฉิงเสี่ยวอวี่ ลูกสาวคนเล็กของบ้านเฉิง ห้องของถงฮว่าก็จัดเก็บเรียบร้อยอย่างรวดเร็ว
เฟอร์นิเจอร์มีครบแทบทุกอย่าง ส่วนของจุกจิกเล็ก ๆ น้อย ๆ ถงฮว่าก็มีอยู่ในมิติของเธอแล้ว
อย่าว่าแต่ถงฮว่าจะไม่ยอมให้ถงคนรองเข้าห้องของเธอเลย ต่อให้เขาเข้ามาได้ หลังจากไม่ได้กลับไปหลายปี เขาก็อาจจำข้าวของในบ้านตระกูลถงไม่ได้ด้วยซ้ำ
ถงฮว่าตกลงกับบ้านหัวหน้าหน่วยเฉิงไว้แล้วว่า เธอจะใช้บุหรี่ 2 คาร์ตันจ่ายค่าเช่าล่วงหน้าหนึ่งปี ส่วนปีถัดไปค่อยคิดเดือนละ 1 หยวน
บุหรี่เฟยเหนี่ยวราคาซองละ 3 เหมา 5 เฟิน แถมยังต้องใช้คูปองบุหรี่ด้วย คนทั่วไปย่อมไม่กล้าซื้อสูบเอง ส่วนใหญ่เอาไว้ใช้ติดต่อไปมาหาสู่กัน
ในตลาดมืดไม่ต้องใช้คูปอง บุหรี่เฟยเหนี่ยวหนึ่งซองขายได้ถึง 5 เหมา หนึ่งคาร์ตันราคา 5 หยวน สองคาร์ตันก็ 10 หยวน คิดแล้วตกเดือนละไม่ถึง 1 หยวน