ข่งมี่เสวี่ยไม่ได้มีจุดประสงค์เพื่อซ่งซู่อี้คนนี้
เป้าหมายของเธอคือกู้จินเยว่ที่อยู่หลังฟ่อนฟืนต่างหาก
ไม่ว่ายังไง หากยังไม่ถึงทางตัน เธอก็ไม่มีทางยอมแพ้เรื่องกู้จินเยว่
ด้วยท่าทีที่ถงฮว่ามีต่อเธอในตอนนี้ ถ้าเธอไม่หาวิธีสักอย่าง ถงฮว่าอาจไม่ยอมฟังเธอพูดให้จบด้วยซ้ำ
แล้วจะทำให้เห็นได้ยังไงว่าเธอเคยพยายามแย่งชิงและทุ่มเทแล้ว?
“ไม่สนิทกันก็ดีที่สุด แบบนี้ไม่ว่าเธอจะคิดทำอะไร เธอก็จะไม่หลงกลถูกหลอก”
กู้จินเยว่ขมวดคิ้ว พูดมาตั้งนานก็ยังไม่เห็นเอ่ยถึงเรื่องระหว่างพวกเขาเลย
ข่งมี่เสวี่ยคงไม่ได้เสียใจขึ้นมาแล้วหรอกนะ?
“ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง” ข่งมี่เสวี่ยมองถงฮว่าด้วยแววตาร้อนแรง “เธอกับผู้กองเซี่ยคนนั้นเป็นอะไรกัน?”
ถงฮว่า: “เกี่ยวอะไรกับเธอ?”
สีหน้าข่งมี่เสวี่ยกระอักกระอ่วน น้ำตาคลออยู่ในดวงตา
ถ้าพูดถึงความน่าสงสารชวนให้เห็นใจ ข่งมี่เสวี่ยก็มีฝีมืออยู่ไม่น้อย
“ตั้งแต่แรกเราก็บอกเธอแล้วว่า ฉันกับกู้จินเยว่เป็นสามีภรรยากันแค่ในนาม”
แต่ถงฮว่าที่อยู่ตรงหน้าเธอไม่ใช่คนที่จะใจอ่อนเพราะเห็นหญิงงามร้องไห้
“เรื่องส่วนตัวแบบนี้ เธอไม่จำเป็นต้องมาบอกฉัน”
ข่งมี่เสวี่ยเอ่ยทั้งน้ำตาคลอว่า “ที่ผ่านมาเราก็แยกกันอยู่ ไม่เคยเล่นละครจนกลายเป็นเรื่องจริง