คนที่แอบล็อกประตูต้องเกี่ยวข้องกับถูหย่าลี่แน่นอน
ถูหย่าลี่คงกลัวว่าเธอจะไปตามตำรวจมาจับตัว
ถูหย่าลี่ขมวดคิ้ว เดินเข้าไปเปิดประตู พอดึงก็เปิดออก
ใบหน้าของหวังฟางพลันเขียวคล้ำ ทั้งที่เมื่อครู่ประตูยังล็อกอยู่แท้ ๆ!
นี่ก็ยืนยันแล้วว่าคนที่แอบล็อกประตูเป็นพวกของถูหย่าลี่!
ถูหย่าลี่หันกลับมาเตือนเธอว่า “ตอนนี้ถงฮว่าเป็นลูกสาวของฉันแล้ว
ถ้าเธอยังกล้ารังแกแกอีกลับหลังฉัน ฉันจะมาหาเรื่องเธออีก
ไม่ใช่แค่เธอเท่านั้น ฉันจะไปหาเรื่องถงต้าหลายด้วย”
หวังฟางกัดฟันพูดว่า “นังสารเลว! แม่ไก่แก่ที่ออกไข่ไม่ได้!
ฉันจะให้น้องชายฉันหย่ากับแกแน่!”
ถูหย่าลี่หัวเราะเยาะ มองเธอด้วยแววตาดูแคลนก่อนท้าทายว่า “ลองดูก็ได้!
ระหว่างพี่สาวอย่างเธอกับภรรยาอย่างฉัน ใครสำคัญกับหวังไกุ้เหรินมากกว่ากัน”
ถ้าหวังฟางทำให้เธอกับหวังไกุ้เหรินหย่ากันได้จริง เธอจะมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้หวังฟาง
พูดจบ ถูหย่าลี่ก็ไม่รอให้หวังฟางตอบ ก้าวข้ามธรณีประตูแล้วเดินจากไปทันที
หวังฟางโกรธจนอกกระเพื่อมแรง จ้องแผ่นหลังของถูหย่าลี่ด้วยสายตาเคียดแค้น ราวกับความอาฆาตในดวงตากลายเป็นพิษร้าย