ใครจะไปรู้ว่าตอนกู้จางรู้ว่าลูกแฝดสามทั้งสามคนไม่ได้ใช้นามสกุลกู้สักคน แต่ใช้นามสกุลซูกันหมด เขาถึงกับตาพร่ามืดแล้วเป็นลมหมดสติไปทันที!
พอฟื้นขึ้นมาก็คว้ามือกู้ซือไว้ ถามว่าเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า
ไอ้ลูกอกตัญญูคนนี้... บอกเขาว่าเป็นเรื่องจริง!
แม้แต่คำโกหกด้วยเจตนาดีก็ยังไม่ยอมพูดให้เขาฟัง!
ตอนนั้นคุณปู่กู้ร้องไห้จนน้ำตาเป็นสาย ทั้งยังรู้สึกน้อยใจสุด ๆ!
หลานชายของเขา! หลานสาวของเขา! จะไม่ใช้นามสกุลกู้ได้ยังไง!
ลูกชายเขาก็ไม่ได้แต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิงสักหน่อย!
จะสำนึกบุญคุณก็ส่วนสำนึกบุญคุณ จะซาบซึ้งก็ส่วนซาบซึ้ง!
ให้กู้ซือเป็นวัวเป็นม้าเองเถอะ เขาไม่ยุ่งหรอก!
จะปล่อยให้หลานรักทั้งสามคนใช้นามสกุลซูได้ยังไง!
ตอนนั้นคุณปู่กู้นอนโหยหวนอยู่บนเตียงตั้งสามวัน แต่ก็ยังเปลี่ยนใจลูกชายไม่ได้
คุณปู่กู้บังคับลูกชายไม่ได้ จึงทำได้แค่ไปขอร้องซูฮว่า ลูกสะใภ้ของเขา
แต่ข้างกายลูกสะใภ้ยังมีพ่อแท้ ๆ อยู่ด้วย!
ถ้าเขากล้าบังคับให้ซูฮว่าทำเรื่องที่เธอไม่พอใจ ซูเหย่ก็ไม่ทำอะไรเขาหรอก
แต่จะจัดการกู้ซือแทน
คราวนั้นคุณปู่กู้เห็นกับตาว่าลูกชายคนเล็กดื่มน้ำจนเกือบสำลักตาย เดินก็เกือบหกล้มตาย ออกไปข้างนอกก็โดนนกขี้ใส่หัว ขี่จักรยานโซ่หลุด ขับรถยางระเบิด...
เรียกว่าเหมือนมีเทพแห่งความซวยสิงอยู่ชัด ๆ!
คุณปู่กู้หมดแรงใจไปเลย ไม่กล้าไปหาเรื่องแล้ว! ไม่กล้าจริง ๆ!
แต่ตอนนี้—พ่อของอีกฝ่ายไปต่างประเทศแล้วไม่ใช่หรือไง?
คุณปู่กู้อดแอบยิ้มในใจไม่ได้
นี่มันโอกาสที่สวรรค์ประทานมาให้ชัด ๆ!
“ฉันอยากให้ต้าป่าวเปลี่ยนมาใช้นามสกุลกู้”
เขาไม่กล้าขอมากกว่านี้แล้ว ก่อนหน้านี้ตระกูลซูต้องเก็บตัวอย่างอดทน ใครก็ไม่กล้าไปหาเรื่อง ตอนนี้ได้รับการคืนความเป็นธรรมแล้ว ยิ่งไม่มีใครกล้าแตะต้อง