ภายในห้องเหลือเพียงกู้จินเยว่ พอเผชิญหน้ากับอาน้อยที่เพิ่งเข้ามา ก็รู้สึกกดดันสุด ๆ!
กู้ซือมองเขาด้วยแววตาเรียบเฉย «ตั้งแต่นี้ไป ห้ามพูด ไม่อย่างนั้นก็ออกไป»
กู้จินเยว่ «……»
คำพูดที่เตรียมไว้เต็มท้อง—ตายตั้งแต่ยังไม่ทันได้พูด!
กู้จินเยว่เผยอปาก «……»
สุดท้ายก็ปิดปากลง
ช่างเถอะ ต้องอาศัยชายคาคนอื่นอยู่!
พรุ่งนี้เช้าค่อยพูดก็แล้วกัน!
วันนี้กู้จินเยว่อยู่ภายใต้ความกดดันมาตลอดทั้งวัน ทั้งร่างกายและจิตใจต่างเหนื่อยล้าเป็นสองเท่า ไม่นานก็ผล็อยหลับไป
ตระกูลกู้แห่งเมืองหลวง
กู้จินเยว่เรื่องนั้น กู้พ่อรู้จากปากกู้ซือแล้ว
คิดไม่ถึงว่าอุตส่าห์หนีจากเมืองหลวงมาอยู่ชนบท ก็ยังหนีไม่พ้นปัญหานี้
กู้แม่ร้อนใจจนแทบจะเป็นแผลในปาก
«ไม่ได้! ไม่มีทาง!»
«ข่งมี่เสวี่ยเป็นใครกัน? ก็แค่ลูกสาวบ้านแม่ม่าย!»
«เธอยังป่วยไม่ใช่หรือ? ถึงกับมีลูกไม่ได้ด้วยซ้ำ!»
«จะแต่งกับเธอ? ถ้าอย่างนั้นแต่งกับถงฮว่ายังจะดีกว่า!»
«เขาตาบอดหรือไง? ถึงได้ดึงดันจะเลือกระหว่างผู้หญิงสองคนนี้?»
«ตอนท้องเขา ฉันกินอะไรผิดเข้าไปกันแน่!»
«ตอนคลอด ฉันคงไม่ได้คลอดสมองเขาออกมาด้วยสินะ?»
กู้แม่ทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว ต่อให้เป็นลูกชายแท้ ๆ เธอก็รับไม่ไหว!
บ้านคนอื่นแต่งสะใภ้ ใช้เงินไม่กี่ร้อยหยวนก็ถือว่ามากแล้ว!