หวังฟางหัวเราะเย็นชาอยู่ในใจ ก่อนเอ่ยว่า “ถ้าสองคนนั้นมีอะไรกันจริง ก็คงคบกันไปนานแล้ว จะรอจนถึงตอนนี้ทำไม?”
ข่งหลินหลางเองก็คิดเช่นนั้น อย่างไรเสียมี่เสวี่ยก็ไม่เคยยอมรับว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับกู้จินเยว่ไม่บริสุทธิ์ใจ
ตอนนี้พวกเขาหลายคนอยู่ด้วยกันพอดี นับเป็นโอกาสดี หวังว่าพวกเขาจะคลี่คลายความเข้าใจผิดระหว่างกันได้
“ของที่เตรียมไว้เธอวางไว้ที่ไหน? สุขภาพเธอไม่ดี ฉันจะส่งไปให้!” หวังฟางบอก
ข่งหลินหลางรู้สึกคันคอเล็กน้อย “ฉันส่งของไปแล้ว...” เธอยังพูดไม่ทันจบ ก็กลั้นอาการไอในลำคอไม่อยู่ ไอออกมาอย่างหนักจนแทบฟ้าถล่ม!
หวังฟางถอยหลังไปสองสามก้าว แววตาเต็มไปด้วยความรังเกียจ ป่วยจริง ๆ ด้วย อย่ามาติดเธอเชียว
“ในเมื่อเธอส่งไปแล้ว งั้นฉันกลับก่อนนะ”
ส่วนก่อนหน้านี้ทำไมข่งหลินหลางถึงบอกว่ายังไม่ได้ส่ง หวังฟางเดาว่าเธอคงกลัวว่าหวังฟางจะไม่พอใจ อย่างไรเสียหวังฟางก็เป็นแม่ของถงฮว่า
ใครใช้ให้คนข้างนอกพูดกันว่าข่งมี่เสวี่ยทำลายการหมั้นหมายของถงฮว่าล่ะ!
ข่งหลินหลางอยากอธิบายกับหวังฟางว่า มี่เสวี่ยเตรียมของใช้สำหรับฤดูหนาวไว้เองแล้ว บอกว่าไม่ต้องให้ส่งของพวกนี้ไป เธอจึงส่งผ้านวมกับเสื้อบุนวมที่รวบรวมไว้ให้ถงฮว่าแทน
หวังฟางรีบร้อนจากไป ข่งหลินหลางจึงไม่มีโอกาสอธิบายให้ชัดเจน
หวังฟางดีกับลูกสาวของเธอมาก สิ่งเดียวที่ข่งหลินหลางทำได้ก็คือดีกับลูกสาวของหวังฟางให้มากยิ่งขึ้น
หลังออกจากบ้านข่งหลินหลาง หวังฟางตั้งใจโทรศัพท์ไปยังที่ทำการกองผลิตหงหนิวเพื่อตามหาถงชุนจิ่ง