ถงชุนซู่ฟื้นขึ้นมาได้เกือบหนึ่งชั่วโมงแล้ว
ตอนนั้นเขาเอาตัวเข้าบังให้ย่าของลูกพี่ลูกน้อง จนต้องแลกด้วยชีวิต
เพิ่งสิ้นลมหายใจในโรงพยาบาลไปหมาด ๆ พอลืมตาขึ้นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงที่บ้าน
เวลาแค่หนึ่งชั่วโมงก็เพียงพอให้เขาทำความเข้าใจกับสถานการณ์ในตอนนี้ได้แล้ว
ในที่สุดเขาก็นึกออกด้วยว่า วันที่ 3 กรกฎาคม ปี 1975 เป็นวันอะไร
วันนี้เป็นวันแต่งงานของถงฮว่ากับกู้จินเยว่
ขอบตาของถงชุนซู่แดงก่ำ หัวใจพลันบีบรัดอย่างรุนแรง
เขาขังตัวเองอยู่ในห้อง ไม่กล้าออกไปไหน
เขาไม่รู้ว่าถงฮว่าในตอนนี้เป็นถงฮว่าที่กำลังจะแต่งงาน หรือถงฮว่าที่ถอนหมั้นแล้ว
ถ้าเป็นอย่างหลัง ก็แปลว่าถงฮว่าเกิดใหม่แล้ว
เพราะอย่างนั้น ชาติก่อนถงฮว่าถึงได้ตัดขาดความรู้สึกทั้งหมดที่มีต่อทุกคนในตระกูลถงอย่างเด็ดขาด
แบบนี้ถงฮว่าก็จะไม่ต้องพบกับโศกนาฏกรรมที่อยู่ในความทรงจำ
แต่เขายังพอมีโอกาสขอให้พี่สามให้อภัยได้ไหมนะ?
ถ้าเป็นอย่างแรก ดวงตาของถงชุนซู่ก็ชื้นขึ้น เขาเคยพูดไว้ว่าชาติหน้าจะเป็นน้องชายที่ดี จะปกป้องพี่สามให้ดี จะไม่ยอมให้ข่งมี่เสวี่ยรังแกเธออีก!
ถงต้าหลายเคาะประตูห้องของถงชุนซู่ “เสี่ยวซู่! เสี่ยวซู่! นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว! วันนี้วันอะไร ยังไม่ลุกอีก!”
ถงชุนซู่เปิดประตูห้อง ก็ได้ยินแม่พูดว่า “ทำไมกู้จินเยว่ยังไม่มาอีก?”
ถงต้าหลายมองลูกชายคนเล็กอย่างแปลกใจ “อยู่ในห้องทำอะไรน่ะ? ร้องไห้เหรอ?”