ถงชุนเหลยเกิดความหวังขึ้นมาเล็กน้อย «ข่งมี่เสวี่ยเป็นลูกนอกสมรสของคุณเหรอ?»
ถงต้าหลายใจหายวาบ ทำไมเขาถึงรู้เรื่องนี้ได้?
หวังฟางโมโห «ใช่ถงฮว่าพูดอะไรกับคุณหรือเปล่า?»
«ชุนเหลย! เธอเปลี่ยนไปตั้งนานแล้ว... ไม่เห็นเราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว!
ต่อไปนี้ไม่ว่าเธอจะพูดอะไร... คุณก็อย่าเชื่อเด็ดขาด!
เธอต้องคิดไม่ดีแน่!»
ก่อนหน้านี้ถงชุนเหลยปฏิเสธต่อหน้าถงเอ้อร์ว่า ข่งมี่เสวี่ยไม่ได้พูดอะไรกับเขา
เพราะข่งมี่เสวี่ยไม่เคยเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในบ้านซึ่งเกี่ยวข้องกับถงฮว่าให้เขาฟังจริง ๆ
ตอนนี้ถงชุนเหลยก็ปฏิเสธหวังฟางเช่นกันว่า ถงฮว่าไม่ได้พูดอะไรกับเขา
เรื่องนี้เดิมทีก็ไม่เกี่ยวกับถงฮว่าอยู่แล้ว
«ไม่เกี่ยวกับเธอ!»
ถงชุนเหลยไม่ได้เปิดเผยชื่อถงชุนจิ่ง
หวังฟางไม่เชื่อ นอกจากถงฮว่าตัวซวยนั่นแล้ว จะมีใครอีก!
«ถ้าไม่ใช่เธอ แล้วใคร...เป็นคนบอกคุณ?»
ถงชุนจิ่งกลับมาจากข้างนอก พอได้ยินประโยคนั้นก็เดินเข้ามา «ผมเป็นคนบอกพี่ใหญ่เอง!»
หวังฟางโกรธจนแทบระเบิด จ้องถงเอ้อร์เขม็ง!
เธอกำชับถงเอ้อร์ซ้ำแล้วซ้ำเล่ามาไม่รู้กี่ครั้ง
เรื่องที่เสวี่ยเอ๋อร์เป็นคนตระกูลถง ห้ามบอกชุนเหลยเด็ดขาด!
ชุนเหลยเป็นทหาร มีมาตรฐานทางศีลธรรมสูงและเคร่งครัดในระเบียบวินัยขององค์กร