ข่งมี่เสวี่ยมองเห็นถงชุนเหลยอยู่ไกล ๆ จึงรีบร้องเรียก “พี่ถง!”
ถงชุนเหลยได้ยินเสียงเธอ
เขาชะงักฝีเท้า แต่สุดท้ายก็ยังเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง
ข่งมี่เสวี่ยถึงกับอึ้ง!
นี่มันเกิดอะไรขึ้นอีกแล้ว?
ตอนมาถึงโรงพยาบาลเมื่อครู่ก็ยังดี ๆ อยู่เลยนี่นา!
ถงชุนเหลยยังไม่อยากให้เธอเดินเอง ถึงกับให้เธอนั่งรถลาก!
“พี่ถง!” ข่งมี่เสวี่ยวิ่งตามไปสองสามก้าว
แต่ไม่นานก็ถูกถงชุนเหลยทิ้งห่าง
ข่งมี่เสวี่ยเริ่มร้อนใจ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
หรือถงฮว่ามาแล้วไปพูดอะไรให้ถงชุนเหลยฟัง?
ข่งมี่เสวี่ยรีบไปโรงพยาบาล
พอถามดูก็รู้ว่าถงฮว่าไม่ได้มาโรงพยาบาลเลย!
เธอกำลังร้อนใจที่ท่าทีของถงชุนเหลยเปลี่ยนไป
จึงไม่ทันสังเกตว่าถงต้าหลายก็มีท่าทีต่อเธอไม่เหมือนเดิมเช่นกัน
ถงฮว่าที่ข่งมี่เสวี่ยระแวดระวังอยู่นั้น มาถึงตัวอำเภอจริง ๆ
ตลอดทางมีคนคอยจับตาดูถงฮว่า
ถงฮว่าทำเหมือนไม่รู้เรื่อง แล้วตรงกลับบ้านทันที
พอเปิดประตู เธอก็เห็นพ่อนั่งอยู่บนโซฟาในบ้าน
ก่อนหน้านี้ตอนที่เธอออกจากบ้าน
พ่อบอกว่ามีธุระต้องจัดการ จึงกลับไปก่อน
แม่กุญแจประตูด้านนอกยังอยู่ ไม่มีร่องรอยว่าถูกงัดด้วย