ถงชุนเหลยรู้สึกประหลาดใจและสงสัยอยู่บ้าง
เขาไม่คิดเลยว่าตอนนี้น้องรองจะมีอคติต่อเสวี่ยเอ๋อร์มากถึงขนาดนี้!
“เธอไม่ได้พูดอะไรกับฉันเลย”
ถงชุนจิ่งไม่เชื่อ สีหน้ายังคงเต็มไปด้วยความสงสัย
“พี่ใหญ่ บ้านก็วุ่นวายมากพอแล้ว อย่าก่อเรื่องเพิ่มเลย!”
“ข่งมี่เสวี่ยแต่งงานแล้ว พี่...ช่วยสำรวมตัวหน่อย!”
สีหน้าถงชุนเหลยเคร่งขรึมลง “พูดแบบนี้หมายความว่ายังไง?”
ถงชุนจิ่งเองก็ไม่อยากพูดจาให้ฟังดูร้ายกาจ
“พี่สงสัยถงฮว่าโดยไม่มีเหตุผลได้ แล้วฉันสงสัยพี่บ้างไม่ได้หรือไง?”
ถงชุนเหลยขมวดคิ้ว สีหน้าก็เย็นชาลง
“ที่ฉันพูดไม่เกี่ยวกับข่งมี่เสวี่ยเลยสักนิด!”
ถงชุนจิ่งจ้องเขาตรง ๆ “งั้นก็อย่าเอาเรื่องสกปรกโสมมอะไรมาป้ายสีถงฮว่า!”
แววตาถงชุนเหลยลึกล้ำ “พี่ไม่เคยคิดบ้างหรือว่า คนที่ขวางฉันไม่ให้จับถงฮว่าไว้ในโรงพยาบาลก่อนหน้านี้เกี่ยวข้องอะไรกับถงฮว่า?”
“ไม่เคยคิดบ้างหรือว่าการตายของฟู่เฉียวอาจเกี่ยวข้องกับคนคนนั้น?”
ถงชุนจิ่งเริ่มควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ ยิ่งฟังก็ยิ่งอึดอัด
เขาระเบิดอารมณ์ออกมาอย่างห้ามไม่อยู่
“พูดไปพูดมา พี่ก็แค่สงสัยถงฮว่า!