หวังฟางกุมศีรษะที่ปวดร้าวราวกับจะแตก ไม่อยากโต้เถียงอีกแล้ว
เขารู้แล้วจะทำอะไรได้?
“ข่งมี่เสวี่ยเป็นลูกแท้ ๆ ของฉัน!” หวังฟางยอมรับ
ถงต้าหลายโกรธจนแทบคลั่ง อยากทุบหวังฟางให้ตายเสียเดี๋ยวนั้น!
“นังสารเลว! แกทำให้หลินหลางต้องทุกข์ทรมาน!”
ลูกสาวของเขากับหลินหลางก็พลอยถูกทำร้ายไปด้วย!
ถ้าเขารู้ตั้งแต่แรกว่าถงฮว่าคือลูกสาวของเขากับหลินหลาง
เขาคงไม่มีวันปล่อยให้หวังฟางรังแกถงฮว่า
ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูกก็คงไม่เลวร้ายจนถึงขั้นนี้!
หวังฟางแค่นเสียงอย่างดูแคลน “ถงต้าหลาย! แกมันไอ้กระดูกอ่อนต่างหาก!”
“แกคิดว่าถงฮว่าเป็นลูกสาวของแกกับข่งหลินหลางจริง ๆ เหรอ?”
“อย่าลืมสิ เสวี่ยเอ๋อร์ต่างหากที่คลอดก่อนกำหนด ส่วนถงฮว่าเกิดครบกำหนด!”
เลือดทั้งร่างของถงต้าหลายเหมือนพุ่งขึ้นไปกองอยู่บนหัว!
ตอนนั้นเขาอุตส่าห์ไปสอบถามที่โรงพยาบาลมาแล้ว
หากดูจากวันเกิดของเด็ก
ถงฮว่าจะเป็นลูกสาวของเขากับข่งหลินหลางได้ ก็ต้องเป็นเด็กคลอดก่อนกำหนดเท่านั้น!
หวังฟางมองถงต้าหลายที่ดูราวกับถูกฟ้าผ่า ในที่สุดก็รู้สึกสะใจขึ้นมา!
“คืนนั้น แกกับข่งหลินหลาง...ไม่ได้มีอะไรกันเลยสักนิด”
หวังฟางตอกย้ำบาดแผลของถงต้าหลายอีกครั้ง!