บทที่ 432 คนที่มีชะตาไร้ทายาทแบบนี้ ยังกล้ามาคู่ควรกับลูกสาวฉันอีกเหรอ?
กู้ซืออดเหลือบมองเขาไม่ได้
ตัวเขาเองก็เป็นผู้ชายเหมือนกันนะ!
ซูเฉวียน: “ฉันไม่เหมือนคุณ!”
กู้ซือไม่กล้าถามว่าไม่เหมือนตรงไหน
ในเมื่อบอกว่าไม่เหมือน ก็ไม่เหมือนแล้วกัน
“เอาวันเดือนปีเกิดกับเวลาเกิดของคุณมา”
กู้ซืออดบอกเขาไม่ได้ว่า “...สหาย นี่มันงมงายศักดินานะครับ ไม่ว่าดวงชะตาของผมกับเธอจะเข้ากันหรือเปล่า พวกเราก็แต่งงานกันแล้ว”
ต่อให้ดวงไม่สมพงศ์ เขาก็ไม่หย่าเด็ดขาด!
ซูเฉวียนยิ่งฟังคำเรียกนี้ก็ยิ่งหงุดหงิด
“คุณยังคิดจะแจ้งความจับฉันข้อหางมงายศักดินาหรือไง? บอกให้พูดก็พูดมา!”
กู้ซือไม่กล้าแจ้งความหรอก
ถ้าเขาแจ้งความพ่อตาไปก่อน
ถงฮว่าคงหย่ากับเขาทีหลังแน่
ดูจากท่าทีตอนเธอพูดถึงพ่อแท้ ๆ ก็รู้แล้ว
สำหรับถงฮว่า พ่อแท้ ๆ คนนี้สำคัญกว่าคนตระกูลถงทุกคนรวมกันเสียอีก
กู้ซือบอกวันเดือนปีเกิดกับเวลาเกิดของตัวเองอย่างซื่อตรง กระทั่งเวลาเกิดก็พูดอย่างละเอียด
ซูเฉวียนนั่งขัดสมาธิลงกับพื้นทันที
กู้ซือเองก็อยากทำตามแล้วนั่งลงบ้าง
“ยืนอยู่ตรงนั้น!” ซูเฉวียนพูดเสียงเย็น
กู้ซือจึงยืนขึ้นอีกครั้ง
เขายืนมองซูเฉวียนนั่งนับนิ้วทำนายดวงชะตาให้ตัวเอง
กู้ซือยกมือคลึงจมูกที่เจ็บแปลบ