เมื่อแม่กู้เห็นเขาหลับตาพักผ่อน ก็ไม่ได้พูดอะไรต่ออีก เธอเดินออกไปอย่างเบามือเบาเท้า
อีกด้านหนึ่ง ถูหย่าลี่ได้รับจดหมายจากอำเภอชิงผิง
เป็นจดหมายที่ถงฮว่าส่งมา
ตอนถูหย่าลี่รับจดหมายไว้ในมือ มันหนาเตอะทีเดียว
ยังไม่ทันเปิดอ่าน รอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้าแล้ว
ไม่รู้ว่าเสื้อไหมพรมแคชเมียร์ที่เธอถักเองแล้วส่งไปให้เมื่อครึ่งเดือนก่อน ฮว่าฮว่าได้รับหรือยัง
ถงฮว่าส่งจดหมายฉบับนี้มาเมื่อเดือนก่อน พอถึงมือถูหย่าลี่ในตอนนี้ก็นับว่าเร็วแล้ว
ในจดหมาย ถงฮว่าเล่าเรื่องที่เธอกับกู้ซือจดทะเบียนสมรสกันแล้ว รวมถึงเรื่องชาติกำเนิดของตัวเองด้วย
ตอนนั้นที่ถงฮว่าถูกยกให้หวังไกุ้เหรินเป็นบุตรบุญธรรม ก็เพราะถงฮว่าเป็นลูกสาวของหวังฟาง
แต่ตอนนี้ไม่เพียงถงฮว่าจะไม่ใช่ลูกสาวของหวังฟางเท่านั้น เธอยังเป็นลูกสาวของซูฉี่ ประมุขตระกูลซูอีกด้วย
ถูหย่าลี่อ่านเนื้อหาในจดหมายซ้ำสองรอบ รอยยิ้มแต้มขึ้นทั้งหางตาและหว่างคิ้ว
ที่แท้ถงฮว่าก็ไม่ใช่ลูกสาวของหวังฟาง!
มิน่าล่ะ เธอถึงถูกชะตากับถงฮว่าขนาดนี้!
มิน่าล่ะ เธอถึงรู้สึกเอ็นดูถงฮว่ามาก!
ตอนนี้เธอไม่มีอะไรขุ่นข้องหมองใจกับถงฮว่าอีกแล้ว
ของในตระกูลถู เธอก็ไม่ต้องลังเลหรือฝืนใจยกให้สายเลือดตระกูลหวังอีกต่อไป
และไม่ต้องกังวลด้วยว่าหลังจากแจ้งจับหวังไกุ้เหรินด้วยมือตัวเองแล้ว