“เธอ!” ซ่งซู่อี้ทั้งตกใจทั้งดีใจ แถมยังทำตัวไม่ถูกอยู่บ้าง
เยาวชนถงไปเอาของพวกนั้นมาจากไหนกันนะ?
แล้วทำไมถึงช่วยพวกเขาขนาดนี้?
ซูเฉวียนพูดอย่างจริงจังว่า “เธอเป็นผู้มีพระคุณของพวกเราทุกคน เรื่องที่ไม่ควรถามก็อย่าถาม เรื่องที่ไม่ควรพูดก็อย่าพูด”
บรรพบุรุษตระกูลซูหลายชั่วคนล้วนคลุกคลีอยู่ในวงการนักเลง มีเพียงเขาที่เป็นตัวประหลาดของบ้าน
เขาหัวดี เรียนเก่ง เบื้องหน้าเป็นศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยชื่อดัง ส่วนเบื้องหลังเป็นประมุขตระกูลซูผู้เลื่องชื่อในวงการนักเลงแห่งเมืองเซี่ยงไฮ้
ต่อมาเมื่อทางการกวาดล้างวงการนักเลงในเซี่ยงไฮ้ ตระกูลซูก็ย้ายทรัพย์สินไปต่างประเทศตามแผนที่เขาวางไว้
ส่วนซูฉี่ ประมุขตระกูลซูผู้ลึกลับ บ้างก็ว่าเขาไปต่างประเทศแล้ว บ้างก็ว่าเขาถูกฆ่าตายไปนานแล้ว หรือไม่ก็หายตัวไป
ไม่มีใครคิดเลยว่าซูฉี่แห่งตระกูลซู กับศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยซูเฉวียนจะเป็นคนคนเดียวกัน
“พี่ซู! ยังต้องให้พี่พูดอีกเหรอ? อย่าทำเหมือนมีพี่คนเดียวที่รู้จักคำว่าคุณธรรม พวกเราเป็นคนเลวกันหมดหรือไง!” จ้าวเซวียนพูดอย่างเอือมระอา
ซูเฉวียนยิ้ม ไม่พูดต่อ
คนอย่างพวกเขายึดมั่นในคุณธรรม แต่ก็ลงมือกับคนทรยศอย่างเหี้ยมโหดเช่นกัน
ซ่งซู่อี้ถามว่า “งั้นพวกเราก็ทำเป็นไม่รู้ใช่ไหม?”