ก่อนลงชนบท ฉันขนของในบ้านไปจนเกลี้ยง แล้วยังแจ้งความจับเขา

ตอนที่ 284 หวังไกุ้เหรินคิดแต่เรื่องชั่ว ๆ

5 นาที· 1.2K คำ

หลังจากเงียบไปครู่ใหญ่ ถงฮว่าก็พูดขึ้นว่า 「ตอนนั้นหวังฟางกลับบ้านเดิมไปรับลูก คนที่อยู่ต่อในตอนนั้น นอกจากคุณแล้ว ยังมีเพื่อนร่วมงานสองคนของถงต้าหลายไม่ใช่เหรอ? ในสองคนนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งใช่ไหม?」

ถ้าไม่ใช่ข่งหลินหลาง ก็ต้องเป็นเพื่อนร่วมงานหญิงคนนั้นในโรงงานของถงต้าหลาย

ข่งหลินหลางเองก็นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้

ผ่านมาหลายปีขนาดนี้ อีกฝ่ายก็คงมีครอบครัวแล้ว หรือไม่ก็ตอนนั้นก็มีครอบครัวอยู่ก่อนแล้ว

เรื่องแบบนี้ ต่อให้ไปถาม ใครจะยอมรับ? แล้วใครจะกล้ายอมรับ?

แต่เหตุผลที่แท้จริงซึ่งทำให้ข่งหลินหลางไม่สืบสาวเรื่องนี้ต่อ ไม่ใช่เพราะไม่อยากขุดคุ้ยเรื่องในอดีตจนกระทบครอบครัวของคนอื่น หากเป็นเรื่องชาติกำเนิดของพ่อแท้ ๆ ของถงฮว่า

เมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน เธอหนีจากเซี่ยงไฮ้ไปเมืองหลวง แล้วจากเมืองหลวงก็ย้ายไปจิงตู

กว่าจะสลัดคนจากตระกูลซูที่ตามหาเธอได้ ก็แทบแย่

เธอทำผิดต่อพวกเขา ทั้งยังไม่มีหน้าไปพบพวกเขาอีก

จนกระทั่งได้ยินว่าตระกูลซูแห่งเซี่ยงไฮ้เกิดเรื่องขึ้น ซูฉี่ ประมุขตระกูลซูหายตัวไป

เธอหาโอกาสไปเซี่ยงไฮ้ครั้งหนึ่ง แต่ก็ช้าไปก้าวหนึ่ง

คนสายตรงของตระกูลซูย้ายไปต่างประเทศกันนานแล้ว

ส่วนญาติสายรองบางคนที่เหลืออยู่ถูกส่งไปทำงานในฟาร์ม

เรื่องซูฉี่ ประมุขตระกูลซู บ้างก็ว่าเขาไปต่างประเทศตั้งนานแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป