ถงชุนจิ่งโทรศัพท์กลับบ้านเพราะถูกกู้ซือกระตุ้น
หวังไกุ้เหรินติดตั้งโทรศัพท์ไว้ที่บ้านตระกูลถง
พี่น้องตระกูลถงรู้แล้วว่าที่บ้านติดตั้งโทรศัพท์ แต่ถงฮว่ายังไม่รู้
และไม่มีใครไปบอกถงฮว่า
หวังฟางดีใจมากเมื่อได้รับสายจากลูกชาย
“น้าของลูกยืนกรานจะติดโทรศัพท์ที่บ้านให้ได้ แม่บอกว่าไม่จำเป็นต้องใช้หรอก
แต่เขาก็ยืนยันว่าลูก ๆ ไม่อยู่บ้านกันสักคน มีโทรศัพท์ไว้ก็จะได้ติดต่อกันสะดวก”
น้ำเสียงของหวังฟางเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ ดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่!
น้องชายคนนี้ของเธอช่างเอาการเอางานจริง ๆ!
ถงชุนจิ่งรู้สึกซาบซึ้งใจในตัวน้า แต่ตอนนี้เขาไม่ได้จะพูดเรื่องนี้
“แม่ เรื่องของถงฮว่าในตอนนั้นเป็นความผิดของคนตระกูลกู้ แม่เตรียมของสักหน่อยแล้วส่งมาให้ถงฮว่าหน่อยนะ!”
ถงชุนจิ่งพูดตำหนิพ่อแม่ไม่ออก ได้แต่หวังว่าพวกท่านจะเป็นฝ่ายยื่นมือเข้าหาถงฮว่าก่อน เพื่อปรับความเข้าใจกัน
“สมองลูกมีปัญหาแล้วหรือไง?” หวังฟางถามอย่างไม่อยากเชื่อ
คราวก่อนที่โทรศัพท์คุยกัน ลูกชายคนรองยังบอกว่าถงฮว่าดื้อรั้น เอาแต่ใจตอนอยู่ชนบท
ทำไมคราวนี้กลับมาบอกให้เธอส่งของไปให้ถงฮว่าอีกล่ะ?
“หรือยัยนั่นไปก่อเรื่องอะไรอีก?”
“ไปตามตื๊อกู้จินเยว่อีกแล้วเหรอ?”