ใบหน้าของข่งมี่เสวี่ยว่างเปล่า สมองจมดิ่งสู่ความสับสนอลหม่าน
สวี่เยี่ยนแค่นหัวเราะในใจ คราวนี้ก็ปฏิเสธไม่ได้แล้วสินะ อยากได้หลักฐานก็ได้หลักฐานสมใจเลย!
“เสวี่ยเอ๋อร์ เธอดูเหมือนจะท้องจริง ๆ นะ”
ข่งมี่เสวี่ยเงยหน้ามองสวี่เยี่ยน สมองยังคงว่างเปล่า
ข่งหลินหลางถามว่า “ตอนนี้เธอคิดจะทำยังไง?”
ข่งมี่เสวี่ยกำใบตรวจแน่น เงียบไม่ตอบ
ข่งหลินหลางพูดต่อว่า “ฉันถามหมอมาแล้ว สภาพร่างกายของเธอไม่เหมาะจะมีลูก
ถ้าจะเอาเด็กออก ก็ต้องรีบตัดสินใจ”
ในหัวของข่งมี่เสวี่ยยุ่งเหยิงไปหมด เธอเดินออกไปข้างนอกโดยไม่พูดอะไรสักคำ
เธอต้องคิดให้กระจ่างก่อน
เด็กคนนี้มาจากไหน...
เป็นลูกของใคร...
เดิมทีป้าเฉิงกับสวี่เยี่ยนเป็นพยานที่ข่งมี่เสวี่ยเรียกมาเพื่อยืนยันว่าเธอไม่ได้ตั้งครรภ์
แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าช่วยยืนยันเรื่องที่ข่งมี่เสวี่ยตั้งครรภ์เสียอย่างนั้น
จุดพักเยาวชนมีการศึกษา
พี่น้องตระกูลถงไม่ได้แปลกใจกับเรื่องที่ข่งมี่เสวี่ยตั้งครรภ์จริง ๆ
แม้ข่งมี่เสวี่ยจะปฏิเสธมาตลอด
แต่พวกเขารู้อยู่ก่อนแล้วว่าเธอตั้งครรภ์จริง ๆ
ถงชุนซู่รู้สึกกระวนกระวายอยู่บ้าง
“พี่รอง พ่อจงใจขู่พวกเราใช่ไหม?”
ถงชุนซู่รู้ดีว่าถ้าเขากับเสวี่ยเอ๋อร์อยากอยู่ด้วยกัน ครอบครัวของทั้งสองฝ่ายย่อมขัดขวางแน่นอน