ข่งมี่เสวี่ยหยิบขึ้นมาดูส่ง ๆ แวบหนึ่ง
……หืม?
ดูอีกทีสิ!
ข่งมี่เสวี่ยเบิกตากว้าง
เอชซีจีในเลือด……ผลเป็นบวก?
ข่งมี่เสวี่ยไม่ค่อยแน่ใจ สมองพลันเชื่องช้าขึ้นมา
ตั้งครรภ์ต้องเป็นผลลบหรือผลบวกนะ?
“ผลบวกแปลว่าไม่ได้ตั้งครรภ์ใช่ไหม?” ข่งมี่เสวี่ยหันไปมองข่งหลินหลาง
ข่งหลินหลางตอบว่า “ผลบวกแปลว่าตั้งครรภ์”
ข่งมี่เสวี่ยแย้งทันที “เป็นไปไม่ได้!”
สวี่เยี่ยนไม่เคยตั้งครรภ์มาก่อน จึงไม่เข้าใจความแตกต่างระหว่างผลลบกับผลบวก
ป้าเฉิงคลอดลูกมาตั้งหลายคน แต่ไม่เคยตรวจอะไรแบบนี้เลย
มีลูกก็คลอดสิ จะเสียเงินตรวจของพรรค์นี้ไปทำไม?
“ตกลงท้องหรือไม่ท้องกันแน่? มีลูกแล้วหรือยังไม่มี?”
หมอหลิวบอกว่า “ผลบวกแปลว่าตั้งครรภ์”
ข่งมี่เสวี่ยหัวเราะเยาะ “คุณให้พวกเขาทำผลปลอมขึ้นมาใช่ไหม?”
หมอหลิว “……”
ไม่เคยเห็นคนหน้าด้านและหาเรื่องพาลพาโลขนาดนี้มาก่อนเลย!
พอเห็นเขาพูดไม่ออก ข่งมี่เสวี่ยก็ยิ่งคิดว่าเขามีพิรุธ
“คุณเป็นหมอที่นี่ จะให้พวกเขาช่วยทำผลปลอมให้ก็ง่ายนิดเดียว”
“ถ้าเป็นคนอื่น อาจถูกคุณหลอกไปแล้ว”
“แต่วันนี้คุณเตะโดนแผ่นเหล็กเข้าแล้ว ฉันข่งมี่เสวี่ยไม่ใช่คนไม่มีความรู้แบบพวกเขา”
ข่งมี่เสวี่ยไม่กลัว ยิ่งเรื่องนี้บานปลายเท่าไร เธอก็ยิ่งไม่กลัว
เธอจะกลัวอะไร?
เธอยังเป็นสาวบริสุทธิ์นะ!
หมอหลิวหันไปมองข่งหลินหลาง “สภาพจิตใจของสหายหญิงคนนี้ไม่ค่อยปกติหรือเปล่าครับ?”
