ไม่ใช่แค่สวี่ต้าเจี่ยวที่ถูกถงฮว่าทำให้ตกใจจนพูดไม่ออก คนอื่น ๆ ที่อยู่ตรงนั้นก็หน้าซีดเผือด พูดอะไรไม่ออกเช่นกัน
พวกเธอถึงกับคิดอยากย้ายไปนอนหอพักอื่นด้วยซ้ำ!
เยาวชนมีการศึกษาถงคนนี้ดูสะอาดสะอ้าน หน้าตาสวยเหมือนนางฟ้าตัวน้อย
แต่ทำไม... ทำไมถึงชักมีดฟันคนได้ทุกเมื่อแบบนี้นะ?
แถมยังพกมีดฟืนติดตัวอีกด้วย!
ข่งมี่เสวี่ยรีบรุดเข้าไปหาสวี่ต้าเจี่ยว “พี่สวี่ ไม่เป็นไรใช่ไหม?”
พูดจบก็หันไปมองถงฮว่าอย่างไม่พอใจ “เธอเกือบทำคนเจ็บแล้ว รู้ตัวไหม?”
ถงฮว่าก็ไม่พอใจเช่นกัน “ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าต้องทำตามกฎของฉัน?
ถ้าไม่ทำตามกฎของฉัน ฉันก็ต้องสั่งสอนเธอสักหน่อย!”
ข่งมี่เสวี่ยกล่าวหาเธอ “พวกเยาวชนมีการศึกษากับชาวบ้านควรสนิทกันเหมือนคนในครอบครัว ตั้งใจทำงานให้ฟาร์มโสม เธอเพิ่งมาถึงก็ชักมีดออกมาแบบนี้ ส่งผลต่อความสงบเรียบร้อยและความสามัคคีมากนะ!”
สวี่ต้าเจี่ยวพยักหน้าหงึก ๆ ตอนนี้ในใจยังคงหวาดผวาไม่หาย
ถงฮว่าไม่ได้แค่ขู่เธอ แต่คิดจะฟันมือเธอจริง ๆ!
ให้ตายเถอะ!
ยัยบ้านี่!
ถงฮว่าแค่นหัวเราะ “ข่งมี่เสวี่ย อย่ามายัดข้อหาใหญ่โตให้ฉัน ฉันไม่ยอมรับหรอก ต่อให้เธอพูดไปก็เท่านั้น”