หยางซิ่วหงกับคนอื่น ๆ: “……”
ต้องยอมรับว่าคำพูดของเยาวชนมีการศึกษาถงคนนี้ก็ไม่ผิด
เธอมีการศึกษา หน้าตาสวย แถมตอนนี้ยังมีงานทำอีก...
คนแบบนี้จะหาคู่แบบไหนไม่ได้บ้างล่ะ?
ข่งมี่เสวี่ยดิ้นรนสุดแรง หอบหายใจจนเหนื่อย แต่ก็ยังหลุดจากมือถงฮว่าไม่ได้!
ข่งมี่เสวี่ยแทบจะเป็นบ้า!
ความเกลียดชังในใจแปรเปลี่ยนเป็นพิษร้าย ทะลักออกมาไม่หยุด!
เธอจะฆ่าถงฮว่า!
เธอต้องทำให้ถงฮว่าตายให้ได้!
สวี่เยี่ยนสบเข้ากับแววตาเคียดแค้นของข่งมี่เสวี่ย พลันสะดุ้งและได้สติขึ้นมา
“ถงฮว่า พวกเราเป็นเยาวชนมีการศึกษาของกองผลิตหงหนิวเหมือนกัน อย่างน้อยก็เห็นแก่หน้าคนอื่นบ้างนะ
ถ้าหัวหน้าทีมเฉิงรู้ว่าพวกเธอเพิ่งมาถึงฟาร์มโสมก็ทะเลาะวิวาทกันแล้ว เขาคงเสียหน้าไม่น้อย”
สวี่เยี่ยนเป็นเยาวชนมีการศึกษารุ่นเก่า นิสัยประนีประนอม พูดเกลี้ยกล่อมคนโดยไม่ทำให้ใครขุ่นเคือง
ถงฮว่ามองเธอลึก ๆ ก่อนจะยอมปล่อยข่งมี่เสวี่ย
“ฉันขอพูดไว้ก่อนนะ ถ้าต่อไปของฉันหาย ฉันจะคิดบัญชีกับเธอเป็นคนแรก” ถงฮว่าเตือน
ทุกคนหันไปมองข่งมี่เสวี่ย แววตาแฝงความระแวดระวังอยู่หลายส่วน
ตอนนี้ทุกคนต่างก็มีชีวิตความเป็นอยู่ไม่สู้ดี อย่าว่าแต่เงินหายเลย แค่หมั่นโถวหายไปสักลูกก็ยังเสียดาย
ข่งมี่เสวี่ยกำหมัดแน่น สีหน้าในดวงตาหม่นมืดจนน่ากลัว
สวี่เยี่ยนรีบพูดว่า “แต่ก็ไม่แน่ว่าข่งเยาวชนมีการศึกษาเป็นคนทำใช่ไหม?