“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้!”
สวี่อี้เองก็จับตาดูภาพตรงหน้า ในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าเหตุใดสำนักงานกิจการตื่นรู้จึงนำเจียงซือมาเพียงสองตัว
ไม่ต้องพูดถึงสองตัว แค่ตัวเดียวก็คงเพียงพอแล้ว
ความสามารถในการฟื้นฟูตัวเองของเจียงซือเหล่านี้น่ากลัวเกินไป!
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ตื่นรู้ลำดับที่เพิ่งตื่นรู้ยังสร้างความเสียหายจากทักษะได้อย่างจำกัดยิ่ง
กว่าจะถึงคิวคนถัดไป เจียงซือตัวนี้ก็คงฟื้นคืนสภาพเดิมแล้ว!
“ยังยืนนิ่งทำอะไรอยู่! โจมตีต่อไปจนกว่าพลังวิญญาณจะหมด!”
เห็นเก่าไคยืนนิ่งอยู่กับที่ เจ้าจวี่หงก็ขมวดคิ้วและเร่งทันที
“อ๋อ อ๋อ!”
เก่าไคถึงได้สติ กัดฟันพองแก้ม แล้วพ่นเจียวซีออกไปอีกสามสาย
แต่การโจมตีต่อเนื่องสามครั้งนี้ก็ยังสร้างความเสียหายแก่จื่อเจียงได้เพียงเล็กน้อย
ร่างบริเวณหน้าอกของจื่อเจียงที่ถูกเจาะทะลุ ก็สมานกลับอย่างรวดเร็วภายในเวลาเพียงไม่กี่นาที
เก่าไคหมดกำลังใจ ก้มหน้าก้มตาเดินกลับไป
ใครจะรู้ว่าเจ้าจวี่หงซึ่งสังเกตการณ์อยู่ข้าง ๆ กลับเผยรอยยิ้มออกมา ก่อนเอ่ยประเมินว่า
“เก่าไค ลำดับสายน้ำ【เงือก】 ทักษะทำให้ผิวหนังของจื่อเจียงปริแตกประมาณหนึ่งเซนติเมตร ผลแช่แข็งเฉพาะจุดคงอยู่สิบวินาที ผลประเมิน ระดับ B”
พูดจบ เขาก็พยักหน้าให้เก่าไคอีกครั้ง
“ลำดับสายน้ำ【เงือก】ใช้ทักษะได้ผลถึงขนาดนี้ นับว่าดีแล้ว ระดับความเข้ากันของลำดับกับเจ้าสูงมาก!”
เหล่านักเรียนที่เฝ้าสังเกตอยู่ด้านข้างต่างเบิกตากว้าง
แค่ทำให้จื่อเจียงผิวปริแตกนิดหน่อย ก็ได้ระดับ B แล้วหรือ?
หลายคนเริ่มมีความหวังขึ้นมาทันที
ถึงทักษะของตัวเองจะห่วยแค่ไหน ก็คงทำได้ไม่แย่ไปกว่านี้กระมัง?
แต่การทดสอบหลังจากนั้นกลับทำให้พวกเขาตะลึงงันไปหมด
คนถัด ๆ มาอีกเจ็ดแปดคน ผลประเมินสูงสุดกลับมีเพียงระดับ C เท่านั้น!
ความเสียหายที่พวกเขาสร้างแก่เจียงซือยิ่งน่าเวทนา ถึงขั้นทำให้ผิวหนังแตกยังไม่ได้ด้วยซ้ำ!
คราวนี้สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไป
ก่อนหน้านี้ ทุกคนต่างรู้ดีว่าเจียงซือน่ากลัวเพียงใด
แต่ใครจะคิดว่าแค่จื่อเจียงตัวเดียวจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้!
ถ้าเป็นอย่างนี้ พวกเขาจะตื่นรู้ลำดับไปเพื่ออะไร?
หากต้องเผชิญหน้ากับจื่อเจียงตัวนี้จริง ๆ ด้วยทักษะน่าขันของตน แค่ปะทะกันหนแรกก็ต้องตายอยู่ดี!
บางคนมองจื่อเจียงตัวนั้น แววตาถึงกับแฝงความหวาดกลัว ในใจก็ยิ่งไร้ความมั่นใจ
ต่อไปพวกเขาต้องต่อสู้กับสิ่งแบบนี้จริง ๆ หรือ?
มีชีวิตเดียวก็ไม่พอให้เอามาเสี่ยงหรอก!
ทางด้านหน้า ผู้อำนวยการโรงเรียนขมวดคิ้วแน่น เขาเองก็มองออกว่าบรรยากาศในสนามเริ่มผิดปกติ
ในใจลอบร้องว่าแย่แล้ว
ผู้ตื่นรู้ลำดับระดับ C และ D หลายคนติด ๆ กัน ทำลายความมั่นใจของนักเรียนคนอื่นที่อยู่ในสนามจนหมดสิ้น!
มองไปก็เห็นบางคนขาสั่นแล้ว!
หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไป ผู้ตื่นรู้ลำดับของโรงเรียนมัธยมผิงเฉิงคงกลายเป็นพวกขี้ขลาดกลัวศึกกันหมด!
เขากัดฟัน แล้วประกาศชื่อผู้เข้าทดสอบคนถัดไป
“จู้เสียวถง ถึงตาเจ้าแล้ว!”
พอประกาศชื่อ ทุกคนก็หันไปมองเงาร่างหนึ่งทันที
นางตัวไม่สูง รูปร่างผอมบาง ใบหน้ากลมสวมแว่นกรอบดำ
เพียงมองแวบเดียวก็เห็นได้ว่าเป็นเด็กสาวนิสัยเรียบร้อยอ่อนหวาน
แต่ที่ไม่น่าเชื่อก็คือ นางเป็นคนเดียวในทั้งโรงเรียนที่ตื่นรู้ลำดับสายไฟ!
เมื่อเห็นทุกคนหันมามอง จู้เสียวถงก็มีท่าทีประหม่า รีบก้มหน้าวิ่งเหยาะ ๆ ไปข้างหน้า
“โอ้? เจ้านี่เอง ผู้ตื่นรู้ลำดับสายไฟเพียงคนเดียวของโรงเรียนมัธยมผิงเฉิงสินะ?”
เจ้าจวี่หงเลิกคิ้ว เผยรอยยิ้มบาง ๆ
“เจ้าตื่นรู้ลำดับสายไฟ【วิญญาณเพลิง】 ศักยภาพไม่เลว มาเถอะ มาดูว่าระดับความเข้ากันเป็นอย่างไร”
“เจ้าค่ะ”
จู้เสียวถงขานรับเสียงเบา ก่อนเงยหน้ามองจื่อเจียงตรงหน้า
เห็นได้ชัดว่าใบหน้าของนางซีดเผือดเล็กน้อย
แต่นางเม้มริมฝีปาก แววตาพลันแน่วแน่ แล้วควบคุมพลังวิญญาณ
“อีกาเพลิง!”
เสียงตวาดใสกังวานดังขึ้น เปลวไฟรูปนกขนาดเท่าฝ่ามือพุ่งออกจากปลายนิ้วของจู้เสียวถง
จากนั้นก็ประทับลงบนหน้าอกของจื่อเจียงอย่างรุนแรง!
“โฮก!”
พร้อมเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวด หน้าอกของจื่อเจียงก็ไหม้เกรียมดำสนิทในพริบตา!
“อีกาเพลิง! อีกาเพลิง!”
จู้เสียวถงเม้มปากแน่น ปล่อยทักษะอีกาเพลิงออกไปอีกสองครั้งติดต่อกัน โจมตีเข้าที่หน้าอกของเจียงซืออย่างจัง
คราวนี้จื่อเจียงส่งเสียงคำรามโหยหวนยิ่งกว่าเดิม รอยไหม้ดำบนหน้าอกก็หนักหนาสาหัสขึ้น!
แม้แต่เปลวไฟเล็ก ๆ ก็ยังลุกไหม้อยู่บนผิวหนังและเนื้อของมัน สร้างความเสียหายต่อเนื่อง!
เหล่านักเรียนเบิกตากว้างทันที
เมื่อได้เห็นว่าการโจมตีของคนอื่นไร้ประสิทธิภาพเพียงใด พวกเขาจึงเข้าใจได้ว่าทักษะของจู้เสียวถงสร้างความเสียหายสูงแค่ไหน!
“ให้ตายเถอะ ลำดับสายไฟร้ายกาจขนาดนี้เลยหรือ? ถึงกับทะลวงการป้องกันของเจียงซือได้!”
“ไม่แปลกใจเลยที่เขาว่ากันว่าลำดับสายไฟแข็งแกร่ง พอเทียบกันแล้วเกินมาตรฐานจริง ๆ!”
“เทียบกับของนางแล้ว ทักษะของข้านี่เหมือนเด็กฉี่รดพื้นเลย!”
เสียงอุทานชื่นชมดังไม่ขาดสายทั่วสนาม
แต่ในขณะเดียวกัน หลายคนก็อดหันไปมองสวี่อี้ไม่ได้
ไม่รู้ว่าเมื่อเห็นอานุภาพของลำดับสายไฟน่ากลัวถึงเพียงนี้ สวี่อี้จะเสียใจหรือไม่?
หากเป็นพวกเขา คงเสียดายจนไส้เขียวแน่!
สวี่อี้กลับไม่ได้ใส่ใจสายตาของคนอื่น
เขาพยักหน้าอยู่ในใจ ไม่แปลกเลยที่ตอนตนไม่เลือกลำดับสายไฟ ผู้อำนวยการโรงเรียนถึงได้แสดงปฏิกิริยารุนแรงขนาดนั้น
ความเสียหายที่ลำดับสายไฟสร้างแก่เจียงซือ แตกต่างจากลำดับอื่นราวฟ้ากับดินจริง ๆ!
“ไม่เลว! ดีมาก!”
เวลานี้เจ้าจวี่หงเองก็เอ่ยชมไม่ขาด แววตาฉายประกายชื่นชม
“จู้เสียวถง ลำดับ【วิญญาณเพลิง】ของเจ้ามีระดับความเข้ากันสูงมาก ประเมินได้ระดับ A!”
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วดูเหมือนจะตัดสินใจได้
“นอกจากนี้ เจ้าได้รับสิทธิ์เข้าศึกษาสถาบันหลงหูโดยไม่ต้องสอบ!”
เขามองจู้เสียวถง “เจ้ายินดีหรือไม่?”
“ข้ายินดี!”
จู้เสียวถงเผยสีหน้าตื่นเต้น พยักหน้ารัว ๆ
นักเรียนคนอื่น ๆ ในสนามต่างมีสีหน้าอิจฉา
จู้เสียวถงได้รับเลือกเข้าสถาบันหลงหูจริง ๆ!
ทางด้านหน้า ผู้อำนวยการโรงเรียนเองก็มีสีหน้าปลาบปลื้ม
ความหม่นหมองก่อนหน้ามลายหายไปหมด
สมกับเป็นลำดับสายไฟ ไม่ทำให้เขาผิดหวังเลย!
แต่พอนึกถึงเรื่องนี้ สายตาของเขาก็อดเหลือบไปยังคนอีกคนในสนามไม่ได้
รอยยิ้มที่เบ่งบานบนใบหน้าพลันเลือนหายไปหมด
ยิ่งลำดับสายไฟแข็งแกร่งเท่าไร เรื่องโง่เง่าที่สวี่อี้ทำก็ยิ่งทำให้เขากลัดกลุ้มเท่านั้น!
“ฮึ!”
เขาแค่นเสียง ก่อนชี้ไปยังสวี่อี้
“คนถัดไป สวี่อี้ ถึงตาเจ้าแล้ว”
“ถึงตาข้าแล้วหรือ?”
สวี่อี้ชะงักไปครู่หนึ่ง แต่เขาไม่ได้รู้สึกประหม่าแต่อย่างใด แล้วเดินไปข้างหน้าทันที
เจ้าจวี่หงมองสวี่อี้ แววตาฉายทั้งความพินิจและความแปลกใจ
เขาได้ยินเจ้าหน้าที่เล่าแล้วว่า โรงเรียนมัธยมผิงเฉิงมีนักเรียนคนหนึ่งสละลำดับสายไฟ แล้วกลับเลือกปลุกลำดับลึกลับขึ้นมา
หากจำไม่ผิด ชื่อของคนผู้นั้นคือสวี่อี้
เดิมทีเจ้าจวี่หงคิดว่าสวี่อี้คงหวาดกลัวเจียงซือ ถึงไม่เลือกลำดับสายไฟ
ถึงอย่างไร การเลือกลำดับสายไฟก็หมายความว่าในอนาคตจะต้องอยู่แนวหน้าของการต่อสู้กับเจียงซืออย่างแน่นอน
ไม่ต้องพูดถึงว่ามันอันตรายเพียงใด
แต่การเลือกลำดับลึกลับนั้นไม่แน่เสมอไป
หากได้ลำดับสายสนับสนุน ก็อาจทำงานด้านส่งกำลังบำรุงหรือช่วยรับมือจากด้านข้าง ไม่จำเป็นต้องเผชิญหน้ากับเจียงซือโดยตรง
หลายปีมานี้ อัตราการบาดเจ็บล้มตายของผู้ตื่นรู้ลำดับสูงขึ้นเรื่อย ๆ ย่อมเป็นเรื่องปกติที่จะมีคนหวาดกลัว
เจ้าจวี่หงเองก็เคยพบคนเช่นนี้มาแล้วไม่น้อย
แต่เมื่อสวี่อี้เดินมาอยู่ตรงหน้า เขากลับต้องล้มเลิกความคิดนั้น
เจ้าหนุ่มคนนี้สงบนิ่งเกินไป!
ในดวงตาไม่มีแม้แต่ความประหม่าอยู่สักนิด
กลับดูตื่นเต้นอยากลองเสียด้วยซ้ำ!
เจ้าจวี่หงจึงยิ่งไม่เข้าใจ
เจ้าหนุ่มนี่เป็นอะไรกันแน่?
ในเมื่อเจ้าไม่กลัวเจียงซือ แล้วเหตุใดจึงไม่เลือกลำดับสายไฟ?
คนที่สงสัยไม่ได้มีเพียงเจ้าจวี่หง นักเรียนคนอื่นในสนามก็อดชะเง้อมองไม่ได้
แม้แต่จู้เสียวถงที่เพิ่งลงจากสนาม ใบหน้ายังซีดเผือด ก็แอบเงยหน้าขึ้นมอง
จากนั้นพวกเขาก็เห็นว่า
สวี่อี้ทำมือเป็นท่าประหลาด ท่ามกลางริมฝีปากที่ขยับเหมือนกำลังท่องอะไรบางอย่าง
เสียงของเขาเบามากจนแทบไม่ได้ยิน มีเพียงเจ้าจวี่หงที่มีสมรรถภาพร่างกายเหนือกว่าคนทั่วไปเท่านั้นที่ได้ยินชัด
“ฟ้าดินแรกกำเนิด อสนีบาตกึกก้อง! บัญชาแห่งเก้าชั้นฟ้า จงคำรามสนั่นด้วยสายฟ้า!”
“บัญชา!”
วินาทีถัดมา เจ้าจวี่หงก็เบิกตากว้าง!
……” }