แถบสถานะสีแดง!
ชายชราแทบยิ้มจนปากเบี้ยว
“ลูกสาวฉันยังปลุกสมบัติลับแห่งโชคชะตาขึ้นมาได้อีกด้วย? บวกกับเรื่องเกิดใหม่อะไรนั่น หรือว่านี่จะเป็นนางเอกในนิยายสักเรื่องจริง ๆ?”
——ช่างเถอะ ไม่สนแล้ว จะนางเอกก็นางเอกสิ ฉันต้องเข้าไปในชีวิตจำลองเดี๋ยวนี้ เพื่อทำให้แถบสถานะนี้คงอยู่และนำไปใช้ในโลกความจริง!
......
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง จางซานวานก็เห็นใบหน้าใหญ่โตที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นของห่าวหยา
“พี่วาน เพิ่งตั้งค่ายเอง ทำไมถึงนอนเหยียดตรงไปแล้วล่ะ?”
“ไปกัน แอบพาแกะไปปล่อย แล้วเข้าไปจับนกในป่าข้าง ๆ กันเถอะ”
น่าเสียดายที่ทันทีที่พูดจบ มือใหญ่ของเหล่าหงซึ่งเป็นตัวแทนของตัว D ก็จับคอพวกเขาทั้งคู่ไว้
“ไป พวกเจ้าสองตัวแสบตามข้าไปฟังบรรยายที่คณะกรรมการเขต! ถ้าไม่ตั้งใจเรียน แล้วจะทำการปฏิวัติได้อย่างไร?”
จางซานวานรู้สึกเจ็บแปลบตรงปกเสื้อที่ถูกกระชาก—ดูท่าประวัติการโดดเรียนของเขากับห่าวหยาคงเป็นปัญหาใหญ่เอาการ
ตอนนี้เพิ่งผ่านไปไม่นานหลังจากกองกำลังตั้งค่าย โชคดีที่ตอนนั้นจางซานวานบันทึกสถานะเอาไว้โดยสัญชาตญาณ
นั่นหมายความว่ากองทัพขาวประจำการจะบุกโจมตีในอีกประมาณ 3 ชั่วโมง!
และทิศทางที่กองทัพขาวประจำการจะบุกเข้ามา ก็ดันเป็นเขตรับผิดชอบของกองโจรฝ่ายตนพอดี
แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องไปฟังชั่วโมงงานฝีมืออยู่ดี ไม่อย่างนั้นถ้าเขากับเจ้าหนูฉีหงซิงกลายเป็นแค่คนรู้จักที่เดินสวนกัน จนทำให้เรื่องราวฝั่งลูกสาวเกิดรวนซ้ำไปซ้ำมา ก็จบเห่กันพอดี
……
สร้อยข้อมือไม้ไผ่เปลี่ยนเป็นตุ๊กตาไม้ตัวใหม่อีกครั้ง
ฉีหงซิงกำลังตื่นเต้น อยากคุยกับพี่ชายคนโตที่เพิ่งรู้จักให้มากกว่านี้ แต่กลับถูกอีกฝ่ายยกมือห้ามเสียก่อน