จำลองชีวิตแดง แล้วไหงฉันกลายเป็นอดีตข้าราชการรุ่นใหญ่ไปได้

ตอนที่ 11 ชีวิตจำลองสีแดง ทำไมฉันถึงกลายเป็น干部รุ่นเก่าไปได้

7 นาที· 1.6K คำ

เสียงที่จางซานวานก่อขึ้นไม่ได้ทำให้เปาเถียนอวี้สะดุ้ง เพราะตอนนี้ความสนใจทั้งหมดของเขาจดจ่ออยู่กับมีดสั้นในมือและตำแหน่งหัวใจตรงแผ่นหลังของจั่วหลี่ว์จื่อ

แต่พรานเฒ่าจั่วหลี่ว์จื่อกลับไหวตัวได้แทบจะโดยสัญชาตญาณ—เด็กสองคนนั้นมีคนหนึ่งตกลงมา!

เขาหันกลับไปอย่างตกตะลึง พอดีกับที่เห็นใบหน้าเหยเกดุร้ายของเปาเถียนอวี้ และมีดสั้นที่กำลังจะแทงเข้ามา!

ชั่วพริบตานั้น เขาไม่มีทางขยับตัวตอบโต้ได้ทัน ทำได้เพียงมองมีดสั้นพุ่งตรงเข้ามาที่หน้าอกตนเองอย่างช่วยไม่ได้

ทั้งตกใจ ไม่เข้าใจ และโกรธเคือง อารมณ์มากมายยังไม่ทันเปลี่ยนผ่าน มีดสั้นก็เฉือนแขนเขาจนเป็นแผล... จางซานวานไม่มีเวลาคิดแผนล้อมเว่ยช่วยจ้าว ได้แต่เหยียดแขนออกไปให้สุดแล้วแทงหอกสั้นใส่แขนของเปาเถียนอวี้

เขาเล็งไม่แม่น หอกสั้นที่ตั้งใจแทงข้อมือจึงพลาดไปโดนท่อนแขน แต่กลับทำให้การโจมตีสังหารของเปาเถียนอวี้เบี่ยงทิศไปพอดี

【ติ๊ง เปิดใช้งานคุณลักษณะ: ไม่ตีกันก็ไม่รู้จักกัน (เขียวเข้ม) ผลของคุณลักษณะ—ผู้ที่ถูกคุณโจมตี มีโอกาสที่คุณจะล่วงรู้เรื่องราวชีวิตของเขา】

【ชื่อ: อวี๋เทียนเป่า อายุ 31 ปี นามแฝง: เปาเถียนอวี้ สังกัด: หน่วยหลานเหอ แผนกสืบสวน ค่ายบัญชาการอวี้จาง ยศ: ร้อยตรี ชื่อรหัส: ลู่เซี่ยง ผู้บังคับบัญชา: หลานเหอ ภารกิจปัจจุบัน: กำจัดหน่วยสอดแนมลับทางเหนือของค่าย ภารกิจสำรอง: ใช้ความตายของตนเองช่วยให้หลานเหอพ้นข้อสงสัย】

จั่วหลี่ว์จื่อที่เหงื่อเย็นชุ่มไปทั้งตัวพลิกตัวกลิ้งถอยออกไปทันทีราวห้าหกฉื่อ

เปาเถียนอวี้ที่การโจมตีถูกทำให้เบี่ยงไปอย่างกะทันหันก็สะดุ้งวาบ แต่ไม่ได้ลังเลแม้แต่น้อย เขาแทงมีดสั้นย้อนกลับไปด้านหลังตามสัญชาตญาณ—ตรงตำแหน่งที่จางซานวานตกลงมา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป