หยวนหงข่ายปรบมือด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
เบื้องหลังเขา หัวหน้าหน่วยงานระดับอำเภอหลายคนแทบอยากแทรกแผ่นดินหนี
—ไอ้โหว แกกำลังหาที่ตายอยู่หรือไงวะ!!!？？？
ปลอมแปลงลายนิ้วมือบนหลักฐานเพื่อใส่ร้าย แถมยังถูกหัวหน้ารองคณะทำงานจากมณฑลพามาดูเหตุการณ์กับตาถึงที่อีก!!!
เสียงปรบมือเย็นเยียบปลุกโหวคนนั้นให้ได้สติ เขาหันขวับไปมองประตูด้านหลังด้วยความตื่นตระหนก
ใบหน้าคุ้นเคยหลายคนปรากฏอยู่เต็มหน้าต่างบานเล็ก
ทั้งผู้อำนวยการและกรรมาธิการการเมือง ส่วนคนที่ยืนอยู่ด้านหน้าสุดเขาก็รู้จัก—รองหัวหน้าคณะทำงานหยวนจากมณฑล ผู้ขึ้นเวทีในการประชุมใหญ่ของอำเภอเมื่อวันก่อน!
สีหน้าเขาซีดเผือดในพริบตา ราวกับมีฟ้าผ่านับแสนครั้งดังกึกก้องเหนือศีรษะ
หนังสือในมือหล่นตุ้บลงพื้น มืออีกข้างที่จับจางชิงหานไว้ก็หมดแรงลง
จางชิงหานรีบอาศัยจังหวะนั้นคลานหนีออกมาอย่างทุลักทุเล
เธอหอบหายใจถี่ ใบหน้าสวยเปื้อนทั้งน้ำตาและเหงื่อเย็น
หวุดหวิดเหลือเกิน เกือบถูกไอ้โหวคนนี้ทำสำเร็จแล้ว!
เรี่ยวแรงทั่วร่างพลันเหือดหาย ร่างเธออ่อนยวบ มือที่ยันพื้นบังเอิญสัมผัสเข้ากับเหรียญทองแดงที่ตกอยู่ตรงนั้น......
ความรู้สึกของโจ๊กอุ่น ๆ ที่ไหลลงคอทำให้จางชิงหานแทบร้องไห้ออกมาอีกครั้ง
ตอนนี้เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดแล้ว และนั่งอยู่ในห้องพักเดี่ยวห้องหนึ่งของเรือนรับรอง
จนกระทั่งมองเห็นภาพถนนอันคึกคักนอกหน้าต่างอีกครั้ง เธอถึงกล้าเชื่อว่าตัวเองรอดมาได้จริง ๆ!
ภารกิจหลักของคณะทำงานจากมณฑลในครั้งนี้คือจัดการเรื่องปัญญาชนเยาวชนที่ถูกส่งไปชนบท พวกเขาจึงรับช่วงดูแลเธอซึ่งเป็นหนึ่งในปัญญาชนเยาวชนโดยตรง และย้ายเธอมาอยู่ที่เรือนรับรองซึ่งคณะทำงานพักอยู่