เกิดใหม่ยุค 80 ราชาพรานปลาพรานป่า สาวดุแห่งเสฉวนกลายเป็นเมียออดอ้อน

ตอนที่ 100 พ่อหลี่: เท่าไรนะ? ของนี่ขายได้ชั่งละห้าหกร้อยเชียวเหรอ?

6 นาที· 1.4K คำ

หลังจากทั้งสี่คนกินมื้อเย็นที่ค่อนข้างผิดปกติสำหรับครอบครัวชนบทเสร็จ

มันเทศกับหัวมันเทศกินหมดแล้ว ปลาไหลก็หมดแล้ว ส่วนเต้าหู้เซียนในกะละมังยังเหลืออยู่ครึ่งหนึ่ง

พูดตามตรง ของนี่มีแต่น้ำเป็นส่วนใหญ่ กินแล้วอึดอัดท้องมาก ไม่อย่างนั้นหลี่ฉางชิงคงคิดว่าหัวไช่คนเดียวก็กินหมดได้

ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว แต่ท้องฟ้ายังไม่มืดสนิท แสงสุดท้ายของตะวันย้อมท้องฟ้าทางทิศตะวันตกจนแดงฉาน

ทั้งสี่คนนั่งพักอยู่บนม้านั่ง ซึมซับความสบายใจที่หาได้ยากในยามเย็น ไม่ใช่แค่พวกเขาเท่านั้น ทั้งหมู่บ้านต่างก็เพลิดเพลินกับช่วงเวลาพักผ่อนอันหาได้ยาก หลังจากทำงานหนักมาทั้งวัน

หลี่ฉางชิงพักได้ไม่นานก็ลุกขึ้นเดินเข้าไปในบ้าน เขายังคาใจว่าเห็ดหอยขมที่ตากแห้งแล้วจะมีน้ำหนักกี่ชั่งกันแน่

เขาคิดเรื่องนี้มานานแล้ว

เพราะตะพาบสร้างความประหลาดใจให้เขามาก แถมยังทำให้เขาฝากความหวังไว้กับเห็ดหอยขมอย่างเต็มที่!

ชาติที่แล้วเขาเคยเห็นข่าวว่า เห็ดหอยขมแห้งมีราคารับซื้อในตลาดต่างประเทศสูงถึงหลายสิบดอลลาร์ต่อกิโลกรัม

คิดเป็นเงินหยวนก็ราวห้าหกร้อยหยวนต่อกิโลกรัม หรือชั่งละสองสามร้อยหยวน

แต่เขาไม่เคยขายจริง ๆ มาก่อน ราคาที่รับซื้อในประเทศจึงเป็นเพียงการคาดเดาจากราคาตลาดต่างประเทศ

ตอนนี้ตากแห้งเรียบร้อยแล้ว อีกสองวันก็จะเอาไปขาย จะไม่ให้ตื่นเต้นได้ยังไง?

พอยกกระสอบป่านออกมา เขากะน้ำหนักจากมือแล้วรู้สึกว่าคราวนี้มีลุ้นมาก

กระสอบที่ใส่ข้าวเปลือกได้ 100 ชั่ง ตอนนี้เต็มไปอย่างน้อยสองในสาม

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป