แม้จะถูกแสงไฟฉายส่องตาอยู่ตลอด แต่ปลาไหลนาก็ไม่ได้หนีไปไหน จนกระทั่งคีมที่หลี่ฉางชิงค่อย ๆ ยื่นเข้าไปหนีบมันไว้ได้อย่างมั่นคง มันถึงเริ่มดิ้นอย่างรุนแรง
พอดึงมันขึ้นจากน้ำ หลี่ฉางชิงก็พบว่าปลาไหลนาตัวนี้ไม่ได้ด้อยกว่าตัวก่อนหน้าเลย!
อย่างน้อยถ้ามองด้วยตาเปล่า ก็แทบไม่ต่างกัน!
ปกติปลาไหลนาราคาชั่งละสองสามหยวน ส่วนตัวก่อนหน้าน้ำหนักเกินหนึ่งชั่ง ขายได้ชั่งละ 8 หยวน!
ตัวนี้หนักเกินสองชั่ง ไม่รู้ว่าจะขายได้ชั่งละเท่าไร!
แค่สองตัวก็มีมูลค่าหลายสิบหยวนแล้ว!
ดวงการเงินของเขานี่ดีเกินไปจริง ๆ!
หลี่ฉางชิงรีบใส่ปลาไหลนาลงในข้อง แล้วค่อยขึ้นจากน้ำ
นาข้าวแปลงนี้มีของเล็กน้อยเกินไป จับของใหญ่ได้สองตัว มูลค่าก็แทบถูกกอบโกยไปหมดแล้ว!
ต้องเปลี่ยนไปนาแปลงอื่นเสียแล้ว
เขาเงยหน้ามองเจ้าลิง เห็นอีกฝ่ายยังอยู่ในนาแปลงทางซ้าย แต่กำลังงอตัวลง คล้ายกำลังควักรูปลาไหลนา
หลี่ฉางชิงลงไปในนาแล้วรีบเดินไปหาเจ้าลิง “เป็นไงบ้าง?”
เจ้าลิงได้ยินเสียงเขาเดินลุยน้ำมาแต่ไกล ตอนนี้กำลังยื่นมือข้างหนึ่งเข้าไปในรูปลาไหลนาขนาดใหญ่ไม่หยุด
“เจอตัวใหญ่ รูมันลึกมาก” อาจเพราะออกแรงมือมากเกินไป น้ำเสียงของเขาจึงฟังดูอ่อนแรง
“เห็นปลาไหลนาแล้วเหรอ?”
“เห็นแล้ว มันระวังตัวมาก! ฉันเพิ่งเห็นมันก็หดกลับเข้าไปในรูแล้ว” เจ้าลิงอธิบายพลางชักมือกลับออกมา มีโคลนติดออกมาเป็นกอง
จากนั้นก็ยื่นมือเข้าไปอีกครั้ง
หลี่ฉางชิงไม่พูดรบกวนเขาอีก ได้แต่มองอยู่เงียบ ๆ
ไม่ถึงครึ่งนาที ใบหน้าเจ้าลิงก็เผยความยินดีออกมา!