ท่อนบนพุ่งเข้าใส่ไปทั้งอย่างนั้น จนน้ำกระเซ็นดังซ่า ใบหน้าและเสื้อผ้าเปียกโชกไปหมด ร่างกายเสียสมดุลชั่วคราวจนดึงมันออกมาไม่ได้
“แรงดีเหมือนกันนี่!” เขาคาบไฟฉายไว้ในปาก เสียงที่เปล่งออกมาจึงอู้อี้ไม่ชัด
มือทั้งสองยังกำลำตัวปลาไหลนาไว้แน่น ไม่ยอมให้มันมุดกลับเข้าไป
แต่เขารู้สึกได้ถึงแรงที่ส่งมาจากมือ!
กล้ามเนื้อทั่วตัวปลาไหลนาเกร็งออกแรง บิดตัวไปมาไม่หยุด พร้อมพยายามมุดลึกเข้าไปในรู!
เขาคุกเข่าข้างหนึ่งลงในน้ำ อีกข้างอยู่บนคันนา ทรงตัวให้มั่นคง
จากนั้นก็เริ่มออกแรงดึงปลาไหลนาออกมา
ต่อให้ปลาไหลนาจะออกแรงมากแค่ไหน ตอนนี้ก็สู้หลี่ฉางชิงไม่ไหวแล้ว
ลำตัวที่บิดไปมาถูกดึงออกจากรู เพียงสองลมหายใจ ปลาไหลนาตัวอ้วนยาวกว่าครึ่งเมตรก็ถูกจับออกมาได้!
“เชี่ย! ตัวใหญ่มาก!”
หลี่ฉางชิงยังคาบไฟฉายไว้ในปาก แต่ก็อดอุทานไม่ได้!
ทันใดนั้นลำแสงหนึ่งก็ส่องเข้ามา “เกิดอะไรขึ้น ฉางชิง?”
เจ้าลิงได้ยินเสียงทางนี้ นึกว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น จึงรีบลุกขึ้นมอง
ไฟคาดหัวบนศีรษะส่องมาที่หลี่ฉางชิงพอดี เขาจึงเห็นปลาไหลนาในมืออีกฝ่ายทันที “เชี่ย! ตัวใหญ่ขนาดนี้เลย! น่าจะหนักสักสองชั่งได้มั้ง!”
พูดจบ เจ้าลิงก็เดินลุยน้ำฉ่ำ ๆ มาหาหลี่ฉางชิง
แสงไฟส่องจนหลี่ฉางชิงหรี่ตา เขาพูดอู้อี้ว่า “เกือบสองชั่ง! สะใจจริง!”
เจ้าลิงเดินมาถึงตรงหน้าแล้วช่วยดึงไฟฉายออกจากปากเขา “เชี่ย! จับได้ยังไงเนี่ย นี่มันปีศาจเฒ่าชัด ๆ เลยไม่ใช่เหรอ?”