ดินไม่เคยถูกพรวนมาหลายร้อยหรือกระทั่งเป็นพันปี ทั้งแน่นแข็งและจับตัวเป็นก้อน
หลี่ฉางชิงใช้จอบฟันลงไปครั้งหนึ่ง นอกจากชั้นดินผุพังด้านบนที่ร่วนซุยแล้ว ดินข้างล่างยังขุดยากมาก
โชคดีที่อยู่ตรงไหล่เขา แม้มันเทศจีนจะงอกลงดิ่ง แต่เพราะภูเขามีความลาดเอียง จึงขุดง่ายกว่าการขุดลงตรง ๆ บนพื้นราบ
เขาขุดลงไปได้ลึกแค่ครึ่งหน้าจอบต่อครั้ง ใช้เวลากว่าสองนาทีถึงเห็นรากมันเทศจีนที่ค่อย ๆ ใหญ่ขึ้นมานิดหน่อย
ส่วนที่โผล่พ้นดินมีรากฝอยเล็ก ๆ ขึ้นอยู่ไม่น้อย ส่วนที่เหลือยังฝังลึกอยู่ในดิน
เมื่อกะตำแหน่งคร่าว ๆ ได้แล้ว หลี่ฉางชิงก็ใช้ความรู้สึกขุดต่อที่จุดต่ำกว่าส่วนที่โผล่ขึ้นมาราว 10 เซนติเมตร!
เขาต้องขุดลงไปทีละจอบ ใช้เวลาครึ่งชั่วโมงกว่าจะได้หลุมกว้างราว 30 เซนติเมตร ยาว 50 เซนติเมตร และลึกประมาณครึ่งเมตร
แค่นี้หลี่ฉางชิงก็ร้อนจนเหมือนสวมเสื้อผ้าว่ายน้ำขึ้นมาจากแม่น้ำแล้ว
ก่อนหน้านี้เขาเคยดูคลิปที่บล็อกเกอร์ขุดมันเทศจีนทั้งหัว ต้องใช้เวลาอย่างน้อยครึ่งชั่วโมง บางคนใช้ชั่วโมงสองชั่วโมงเป็นพื้นฐาน ถ้าเจอมันเทศยักษ์ที่ขุดขึ้นมาได้ห้าหกชั่งหรือเจ็ดแปดชั่ง ก็ต้องใช้เวลาหลายชั่วโมง
ตอนดูเขายังคิดว่าเว่อร์ไปไหม จะใช้เวลานานขนาดนั้นได้ยังไง?
พอลงมือขุดเอง ตอนนี้เขาก็เข้าใจแล้ว
“ไม่ใช่แล้วมั้ง นายขุดมาตั้งครึ่งชั่วโมง แต่แทบไม่คืบหน้าเลย!” เจ้าลิงบ่นอยู่ข้าง ๆ แค่มองก็เหนื่อยแทนแล้ว
เจียงฉู่เหยาก็ยืนเบื่ออยู่ข้าง ๆ การยืนดูหลี่ฉางชิงขุดดินช่างน่าเบื่อเหลือเกิน