แสงไฟส่องไปยังทั้งสี่คน หลี่ฉางตงยังคงดิ้นสุดแรง พยายามเบือนหน้าไปอีกทางอย่างเอาเป็นเอาตาย กลัวคนอื่นจะเห็นหน้า
แอบมาวางเพลิงเป็นเรื่องหนึ่ง แต่ถูกจับได้คาหนังคาเขาเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
ที่ผ่านมาไม่ว่าจะรังแกครอบครัวหลี่ฉางชิงยังไง ก็ไม่เคยมีตำรวจมายุ่ง ต่อให้มา ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แค่ตักเตือนด้วยวาจาเท่านั้น
แต่การวางเพลิงไม่เหมือนกัน หลี่ฉางตงรู้ดีว่าถ้าเรื่องนี้ถูกเปิดโปงจะร้ายแรงแค่ไหน ถึงได้เลือกมาทำตอนกลางคืน
ยังไงครอบครัวนี้ก็ไม่ได้อยู่ในหมู่บ้าน บ้านสร้างอยู่ริมทางหลวงแผ่นดิน ชั้นล่างเป็นคลินิก ส่วนชั้นบนเป็นที่พักอาศัย
จุดไฟแล้วหนีไปก็พอ ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็นคนทำ
หลี่ฉางชิงเห็นว่าหนึ่งในสี่คนนั้นเป็นหลี่ฉางตง ถึงกับหัวเราะออกมาด้วยความโมโห “เก่งจริง ๆ พ่อแกหาคนมาปลอมเป็นตำรวจ ส่วนแกก็พาคนมาวางเพลิง” พูดจบเขาก็ก้มลงลูบจมูก ก่อนหันไปมองหลี่ฉางตง “สมกับเป็นครอบครัวเดียวกันจริง ๆ นะ!”
หน้าหลี่ฉางตงเขียวคล้ำไปหมด
หลังจากโจรติดอาวุธสองคนถูกจับได้ เขาก็เอาแต่นิ่งเงียบ แถมยังห้ามอีกสามคนร้องขอความช่วยเหลือ เพราะยังแอบหวังลึก ๆ ว่าคนข้างนอกจะสนใจโจรสองคนนั้นจนไม่ทันสังเกตพวกเขา แต่สุดท้ายก็ยังถูกจับได้อยู่ดี
“ใคร...ใครบอกว่าฉันวางเพลิง? ใครเห็น?” หลี่ฉางตงเชิดคอเถียง เขาแค่เอาน้ำมันดีเซลมา ไม่ได้จุดไฟเสียหน่อย แค่ปฏิเสธหัวชนฝาก็พอแล้ว “หลี่ฉางชิง อย่ามาใส่ร้ายป้ายสีฉัน!”
หลี่ฉางชิงหัวเราะหึ “แล้วไง? แกเอาน้ำมันดีเซลมาราดไว้หน้าที่ดินปลูกบ้านของฉัน จะเอามารดน้ำให้ฉันหรือไง?”