“ไอ้เศษสวะ...”
“ไอ้เศษสวะ!!!”
“แผลบแผลบแผลบ——”
บนพื้นสีเลือด ใบหน้ามนุษย์สีชาดที่ผุดขึ้นมาค่อย ๆ กองสูงเป็นภูเขาเลือด ก่อนจะเริ่มมีเค้าโครงศีรษะมนุษย์ที่สมบูรณ์ขึ้นทีละน้อย
นั่นคือใบหน้าของชายสวมแว่น หน้าผากล้าน และมีแววตาดื้อรั้นบิดเบี้ยว
‘มัน’ พึมพำคำว่า “ไอ้เศษสวะ” ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนจะอ้าปากกว้างพร้อมส่งเสียง “อ้าอู๋” ศีรษะมนุษย์พุ่งโถมลงมาราวภูเขาถล่ม ทะเลเลือดทะลักเข้าใส่โคมุระ ยาซุโอะ!
“บากะ! บากะ!!!”
“นี่...นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?!”
“ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่?!”
น้ำเลือดสีแดงฉานพุ่งเข้าปะทะ โคมุระ ยาซุโอะไม่เคยผ่านโลกแห่ง “การปนเปื้อน” มาก่อน จึงไม่เข้าใจสถานการณ์ตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย
เขาจ้องใบหน้ามนุษย์ยักษ์ที่พุ่งเข้ามา แสงเย็นวาบผ่านแขนเสื้อ ก่อนดาบซามูไรเรียวยาวเล่มหนึ่งจะถูกชักออกมา!
“【พรสวรรค์ระดับ B: ดาบมารมูรามาสะ】!”
“ไม่ว่าแกจะเป็นสิ่งอัปมงคลอะไรก็ตาม!”
“ฉันจะฟันพวกแกให้ขาดเป็นชิ้น ๆ ให้ดู!”
โคมุระ ยาซุโอะกำดาบซามูไรแน่น กำลังจะยกขึ้นฟัน
“แป๊ะ——”
“แป๊ะแป๊ะแป๊ะ——”
วินาทีถัดมา!
บนใบหน้า แขน หน้าอก และต้นขาของเขา พลันปะทุเป็นฝีหนองนับไม่ถ้วน ฝีหนองเหล่านั้นพองบวมและดิ้นยุบยับ ก่อนจะบิดเบี้ยวกลายเป็นตัวอักษร “เศษสวะ” “เดนมนุษย์” และ “ไอ้ไร้ค่า”!
“นานิ?!”
“นี่...นี่มันอะไร?!”
“แกกล้าลงมือกับฉันเหรอ! แกกล้าดียังไง!!!”
“ครืน——”
ก่อนโคมุระ ยาซุโอะจะทันได้ตอบสนอง ภูเขาใบหน้ามนุษย์ก็ระเบิดออก น้ำเลือดโปรยลงมาราวกับสายฝน ปกคลุมทั่วร่างของเขา...
“พรวดพรวดพรวด——”
ฝีหนองนับไม่ถ้วนทั่วร่างของโคมุระ ยาซุโอะระเบิดออกทันที! ร่างของเขาระเบิดตูมราวกับระเบิดมนุษย์ กลายเป็นหมอกเลือดก้อนหนึ่งแล้วสลายหายไปในโลกกำแพงเนื้อที่บิดเบี้ยวและดิ้นยุบยับ...