“เดี๋ยวก่อน!”
“ค่าของหมอนั่น ทำไมถึงลดลงเป็นศูนย์ในพริบตา?”
“หรือว่า...【พรสวรรค์】ของเขาคือพลังบางอย่างที่ลดค่าปนเปื้อนได้?”
ความคิดวูบวาบราวประกายไฟผุดขึ้นในสมอง
สิ่งที่ทำให้อันหลานประหลาดใจที่สุด ไม่ใช่ความสามารถของอีกฝ่าย แต่เป็น ‘การเปลี่ยนแปลงของตัวเลข’ ที่ลอยอยู่เหนือศีรษะเขา
【-5】...【-20】...【0】
ก่อนกินน่องไก่ อีกฝ่ายก็มีค่าปนเปื้อน【-5】อยู่แล้ว แต่หลังกินน่องไก่เข้าไป ค่าปนเปื้อนกลับเพิ่มขึ้นอีก!
นั่นหมายความว่าอาหารในถาดมีปัญหา!
ยิ่งไปกว่านั้น!
ครั้งนี้ ต่อให้ทำพฤติกรรมตามปกติของ “คนไข้จิตเวช” ไปด้วย【ค่าปนเปื้อน】ก็ไม่ได้ถูกล้างจนหมด!
เป็นไปได้มากว่า...
ต่อให้คุณทำพฤติกรรมตามปกติของ “คนไข้จิตเวช” ได้ตลอดเวลา ตราบใดที่ยังอยู่ในโรงพยาบาลแห่งนี้【ค่าปนเปื้อน】ของคุณก็จะลดลงเรื่อย ๆ!
“ถ้าอย่างนั้น...”
“ตอนนี้【ค่าปนเปื้อน】ของทุกคนเป็น【-5】เหมือนกันหมด...”
“ถ้าอย่างนั้น นิ้วที่เห็นอยู่ตอนนี้ก็อาจไม่ใช่นิ้ว! น่องไก่...ก็อาจไม่ใช่น่องไก่เหมือนกัน!”
สายตาของอันหลานกวาดผ่านตัวเลข【-5】บนวงแหวนเหล็กของทุกคน มุมปากค่อย ๆ ยกขึ้น
“กินสิ!”
“ยังไม่กินอีกเหรอ?!”
หยางเจินเจินดูเหมือนจะเริ่มโมโห มันยัดนิ้วสองนิ้วเข้าไปในช่องว่างตรงดวงตาของวงแหวนเหล็กบนศีรษะอันหลานอย่างรุนแรง!
“กุกกักกุกกัก——”
นิ้วที่ชุ่มไปด้วยเลือดดิ้นขยุกขยิกอยู่ในช่อง ภาพตรงหน้าบิดเบี้ยวอัปมงคลอย่างยิ่ง!
แต่...
ท่ามกลางฉากชวนสยองขวัญเช่นนี้!