ท่านผู้จัดการ พอเถอะ! ประเทศเอาไม่อยู่แล้ว!

ตอนที่ 10 ประหยัดงบทหารได้ปีละ 3.5 หมื่นล้าน นายพลได้บ้าดีใจแทบคลั่ง!

6 นาที· 1.3K คำ

ปราชญ์เหมียวตกใจจนตาแทบถลน...

ต้นทุน 900 กว่า... ต่ำเกินกว่าที่เขาจะคาดคิด

"คุณบอกว่าเส้นใยคาร์บอนตัวนี้ ต้นทุนคุณแค่ 900 กว่าเนี่ยนะ?"

"แน่ใจนะว่าไม่ผิด...?"

คันเบ็ดเวยหลงหนักประมาณ 200 กรัม ต้นทุน 900 กว่า ตกกรัมละประมาณ 4.5 หยวน

ขณะที่เส้นใยคาร์บอนระดับ T300 ในยุคนี้ ราคาตลาดต่างประเทศอยู่ที่กรัมละ 80 หยวน ตันละกว่า 80 ล้านเหรียญหลงกั๋ว

มูลค่าของเส้นใยคาร์บอนเทียบเท่าทองคำ คำนี้ไม่ได้ลอยมาเฉย ๆ

ทองคำในปี 2002 ก็กรัมละ 80-90 หยวน พอ ๆ กับราคาขายของเส้นใยคาร์บอน T300 เลย

เทียบกันแล้ว

เส้นใยคาร์บอนที่ซูหมิงผลิตได้แค่ 4.5 หยวนต่อกรัม เป็น 1 ใน 18 ของราคาต่างประเทศ

ต้นทุนต่ำขนาดนี้ชวนให้คนแทบไม่เชื่อ!

ถูกกว่าผักกาดอีก!

ถ้าไม่ใช่เพราะห้องปฏิบัติการวัสดุรวมเมืองโมตูได้ตรวจสอบคันเบ็ดนี้แล้ว ทุกพารามิเตอร์ได้มาตรฐาน

ราคาที่ต่ำขนาดนี้ เหล่าผู้เชี่ยวชาญคงไม่กล้าเชื่อว่าของพวกนี้คือเส้นใยคาร์บอนระดับ T300...

ซูหมิงพยักหน้า: "ต้นทุน 900 กว่าจริง ๆ ครับ ผมรวมค่าแรง ค่าน้ำค่าไฟ ภาษีไว้หมดแล้ว"

ห๊ะ?

900 กว่ารวมค่าแรง ค่าน้ำค่าไฟ ภาษีด้วยเนี่ยนะ?

ผู้เชี่ยวชาญรวมถึงปราชญ์เหมียวพากันกระตุกมุมปาก สีหน้าซับซ้อน

พวกเราติดต่อตลาดมืดนานาชาติ ใช้ช่องทางพิเศษ ซื้อในราคา 240 หยวนต่อกรัม แพงกว่าราคาตลาดสามเท่า ยังซื้อไม่ถึงเลย...

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป