"คุณ...?"
"วิจัยเอง...?"
เหล่าผู้บังคับบัญชาระดับสูงของกองทัพและปราชญ์มองหน้ากันไปมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
"คุณซู ท่านหมายความว่าเส้นใยตั้งต้นพวกนี้ผลิตโดยโรงงานของท่านเองหรือ?"
"ใช่ครับ!"
"โรงงานนี้ พ่อกับแม่ทิ้งไว้ให้ผม ผมเพิ่งรับช่วงต่อมาได้ไม่ถึงครึ่งปี ส่วนใหญ่ผลิตสินค้าจิปาถะที่ใช้ในชีวิตประจำวัน"
"ของเล่น ร่ม อุปกรณ์ตกปลา ไฟฉายอะไรพวกนี้..."
"แต่เพราะพ่อกับแม่บริหารไม่ดี สินค้าจำพวกอุปกรณ์ตกปลาคุณภาพห่วย คันเบ็ดหักบ่อย ทำให้ขาดทุนมากขึ้นเรื่อยๆ เกือบจะเจ๊งแล้ว"
"พอผมรับช่วงต่อ ก็เลยออกแบบคันเบ็ดใหม่หมด ตั้งแต่วัตถุดิบ การผลิตเส้นใยตั้งต้น ไปจนถึงอุปกรณ์การผลิตและเทคโนโลยีครบวงจร โรงงานเราวิจัยเองทั้งหมดครับ"
ตูม!
ผู้เชี่ยวชาญในที่นั้นอึ้งไปตามๆ กัน! ประหนึ่งถูกฟ้าผ่าเก้าชั้นฟาดเข้า ตัวแข็งค้างอยู่กับที่
วิจัยเอง...?
โรงงานสินค้าจิปาถะแห่งหนึ่ง วิจัยวัสดุเส้นใยคาร์บอนระดับ T300 ขึ้นมาได้ด้วยตัวเอง?
ที่สำคัญยังวิจัยสำเร็จ โดยไม่พึ่งพาแรงหนุนจากภายนอกเลยสักนิด
นี่มันจริงหรือ?
เหลือเชื่อสุดบรรยาย!
เหล่าปราชญ์อาวุโสมีสีหน้าเหลือเชื่ออย่างยิ่ง...!
ปราชญ์เหมียว หัวหน้าผู้ออกแบบโครงการเครื่องบินขับไล่ J-160 ลูกกระเดือกขยับเล็กน้อย ในแววตาเต็มไปด้วยความคลางแคลงใจ:
"พูดแบบนี้ก็คือ คันเบ็ดตกปลานี้ ตั้งแต่วัตถุดิบ เทคโนโลยีการผลิต ไปจนถึงสายการผลิตอุปกรณ์ ล้วนเป็นของที่พวกเธอวิจัยและพัฒนาด้วยตัวเองทั้งหมด?"