หืม?
นายพลไต้: ????
ปราชญ์เหมียว: ????
ท่านประธานหลิว: ????
หา?
เท่าไรนะ?
สายการผลิตหนึ่งเส้น กำลังการผลิตปีละ 200 ตัน?
สายการผลิตแบบนี้คุณมีถึงสองเส้น?
ไม่ใช่ หูฉันไม่ได้ฝาดใช่ไหม?
นายพลไต้ทำสีหน้าเหลือเชื่อ ท่าทางเกินจริงเหมือนเห็นผี
ปราชญ์เหมียวหน้าค้าง นิ่งงัน ใจสั่นสะท้านอย่างแรง!
ผู้เชี่ยวชาญคนอื่นที่อยู่ด้านหลังก็ตกใจถึงขีดสุดเช่นกัน!
เหตุการณ์เงียบงันไปหลายวินาที...
"แค๊ก... แค๊ก..." ปราชญ์เหมียวกระแอมเบาๆ กลัวตัวเองฟังผิด จึงถามย้ำอีกครั้ง:
"นี่!"
"ท่านประธานซู... เมื่อกี้คุณบอกว่าสายการผลิตหนึ่งเส้น 200 ตัน? แล้วสายการผลิตแบบนี้คุณมีอยู่สองเส้น ใช่ไหม?"
"ใช่แล้ว"
ซูหมิงตอบอย่างเรียบเฉย ไม่มีสีหน้าใดๆ ราวกับพูดถึงเรื่องเล็กน้อยธรรมดามาก
ท่าทีสบายๆ นั้น เหมือนเส้นใยคาร์บอนที่ล้ำค่าดั่งทองคำ ในปากเขากลับดูเป็นเหมือนตะปูหนึ่งตัว ทรายหนึ่งเม็ด แก้วน้ำหนึ่งใบที่แสนจะธรรมดา!
สองสายการผลิตรวมกัน กำลังการผลิตปีละ 400 ตัน!
อันที่จริง ตอนที่นายพลไต้บอก 50 ตัน ก็เป็นการยื่นตัวเลขกำลังการผลิตสูงแล้ว
แต่ไม่คิดเลยว่า ฝั่งเขาจะมีศักยภาพปีละ 400 ตัน!
400 ตันเต็มๆ นี่สามารถตอบสนองความต้องการของหลงกั๋วที่ขาดแคลนได้ถึง 80% เลยทีเดียว
แค่ผลิตคันเบ็ด จำเป็นต้องผลิตเส้นใยคาร์บอนมากมายขนาดนี้ไหม?
นายพลไต้งุนงงอย่างยิ่ง:
"ท่านประธานซู เมื่อกี้คุณบอกว่าธุรกิจไม่ค่อยดีไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมพวกคุณยังสร้างสายการผลิตถึงสองเส้น?"
พูดถึงเรื่องนี้ ซูหมิงก็อัดอั้นตันใจเต็มอก: