ประหยัดงบประมาณไปตั้ง 450,000 ล้านหยวน!
ประหยัดได้เท่ากับงบการทหารของหลงกั๋วเกือบครึ่งปี!
นี่คือตัวเลขทางดาราศาสตร์ สำหรับหลงกั๋วในตอนนี้ มันสำคัญเกินไปแล้ว!
โครงการที่ไม่มีเงินวิจัยหลายร้อยโครงการ ตอนนี้ก็สามารถเริ่มต้นใหม่ได้แล้ว......
"ดีมาก! ดีเกินไปแล้ว!"
"ต้องดูแลกิจการนี้ให้ดี! นี่คือเสาหลักของประเทศเลยนะ!"
รัฐมนตรีตู้ค่อนข้างตื่นเต้น
"ท่านรัฐมนตรี วางใจได้เลยครับ เรื่องต่อจากนี้ ผมจัดการเรียบร้อยแล้ว"
"เพื่อให้โรงงานสินค้าเวยหลงผลิตได้อย่างสบายใจ ผมเลยส่งทหารหนึ่งหมวด ปลอมเป็น รปภ. คอยอารักขาความปลอดภัยให้"
รัฐมนตรีตู้พยักหน้า เรื่องที่หัวหน้าไต้ทำ เขาก็วางใจ
หลังจากนั้น
เขาถอนหายใจยาวเหยียด
ปัญหาในใจเรื่องหนึ่งได้รับการแก้ไขในที่สุด คนก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก
แต่ในฐานะผู้นำสูงสุดของกระทรวงพัฒนายุทโธปกรณ์หลงกั๋ว
เขาไม่ได้ถูกความดีใจพัดจนหัวหมุน เส้นใยคาร์บอนเป็นเพียงก้าวเล็ก ๆ ของการพัฒนาโครงการต่าง ๆ ในหลงกั๋ว
ในอนาคต ยังมีหนทางอีกยาวไกลให้ต้องเดิน
ความจริงแล้ว การที่หัวหน้าไต้มาที่นี่นอกจากจะมารายงานสถานการณ์แล้ว ยังมีความคิดเล็ก ๆ ของตัวเองด้วย
เขาอยากฉวยจังหวะที่รัฐมนตรีตู้กำลังดีใจ เอ่ยปากขึ้นมาพร้อมกัน:
"ท่านรัฐมนตรี กองทัพอากาศเรามีเรื่องจะขอร้องครับ เส้นใยคาร์บอนสามารถประหยัดงบให้ชาติได้ประมาณ 450,000 ล้านหยวน"
"โดยรวมแล้ว เรื่องที่ค้นพบเส้นใยคาร์บอน กองทัพอากาศเราก็นับว่ามีความชอบด้วย"
"ช่วยอนุมัติงบให้เราเพิ่มหน่อยได้ไหมครับ เราตั้งใจจะเปลี่ยนวัสดุ T300 เป็น T500 บนโครงการเครื่องบินรบ J-160 โดยตรงเลย"
"ตามที่คำนวณไว้โดยปราชญ์เหมียว หลังจากเปลี่ยนวัสดุแล้ว ตัวเครื่อง J-160 จะเบาลงมาก ความเร็ว น้ำหนักบรรทุกระเบิด ความคล่องตัวก็จะเพิ่มขึ้น"
"ถ้าเอาอุปกรณ์เครื่องยนต์ การบิน และอื่น ๆ ขึ้นไปอีกขั้น สมรรถนะของ J-160 ก็สามารถเทียบชั้นเครื่องบินขับไล่ยุค 4 ครึ่งได้เลย!"
"พวกเราคิดว่า เกาะสัปปะรดที่อยู่ฝั่งตรงข้ามนั่นซื้อเครื่องบินรบ FF-160 จากอินทรีไปไม่น้อยเลยไม่ใช่เหรอครับ"
"ถ้าเราพัฒนาเครื่องขับไล่ยุค 4 ครึ่งได้ เมื่อเทียบจากค่าพารามิเตอร์... โอกาสที่จะสู้กับ FF-160 ก็มีแล้ว!"