ซูหมิงฟังแล้วใจสั่นสะท้าน
ความมั่นคงแห่งชาติ...?
ทหาร...?
ระบุชื่อตามหาเขาเพื่อตรวจสอบความจริง?
อะไรกันเนี่ย!
ซูหมิงพยายามขุดความทรงจำถึงสิ่งที่ตัวเองเคยทำ...
นอกจากประดิษฐ์ของเล็ก ๆ น้อย ๆ กับแช่เท้าแล้ว เขาก็ไม่ได้ทำอะไรเลยนะ!
ทำไมถึงไปสะดุดความมั่นคงกับทหารได้ล่ะ?
แล้วยังจะระบุชื่อเจอตัวเขาอีก?
หรือว่าแช่เท้านี่ผิดกฎหมายแล้วรึไง...?
ซูหมิงที่ยังตั้งสติไม่ได้ ขี่สามล้อคู่ใจ มุ่งหน้าพุ่งตรงกลับไปที่เขตโรงงาน
ระหว่างทางกลับ
ซูหมิงย้อนนึกถึงเรื่องแย่ๆ ที่เคยทำมาทั้งชีวิตอีกครั้ง
เขาแน่ใจมาก ว่าตัวเองไม่เคยทำอะไรผิดกฎหมาย!
แช่เท้าก็ถูกต้องตามกฎหมาย!
คิดไปคิดมา บริษัทมีปัญหาด้านการดำเนินงานรึเปล่า?
เลี่ยงภาษี?
ระบบป้องกันอัคคีภัยไม่ผ่าน?
ไม่น่านะ เลี่ยงภาษีกับระบบป้องกันอัคคีภัยไม่ผ่าน จะไปสะดุดความมั่นคงกับทหารพร้อมกันได้ยังไง!
อีกอย่าง
ถึงโรงงานสินค้าเวยหลงจะขาดทุน แต่ซูหมิงก็จ่ายภาษีถูกต้องตลอด ไม่เคยกล้าตกหล่น
มาตรการความปลอดภัยด้านอัคคีภัยก็ทำไว้สมบูรณ์ดี
ซูหมิงคิดไม่ออก ได้แต่เร่งฝีเท้ากลับไปที่เขตโรงงานอย่างไม่หยุดพัก
เดินมาถึงตรงทางแยกเขตโรงงานรวม
มองไกลๆ เห็นชัดเจนว่า หน้าโรงงานของตัวเองมีทหารถือปืนพร้อมกระสุนล้อมอยู่
เห็นดังนั้น ซูหมิงก็กลืนน้ำลายอึกหนึ่ง ปั่นสามล้อตรงไปทางโรงงานตัวเอง