เตียงในส่วนรับรองโยกไหวแผ่วเบาเนิ่นนานกว่าหนึ่งชั่วโมง กว่าจะสงบลง
เขาต้องปลดปล่อยความต้องการ ขณะเดียวกันก็ต้องคำนึงถึงลูกในท้องของเธอ จึงทำได้เพียงระมัดระวัง ค่อยเป็นค่อยไปอยู่นานกว่าจะเสร็จ
ดึกมากแล้ว
ภายในห้องของส่วนรับรอง แสงไฟสลัวสีเหลืองนวล อากาศอบอวลด้วยบรรยากาศเกียจคร้านหลังผ่านความสุขสม
เสี่ยวจ้านเอนพิงหัวเตียง เผยให้เห็นแผงอกกำยำที่ขยับขึ้นลง ลมหายใจยังไม่สงบลงอย่างสมบูรณ์
เขาหันไปมองหญิงตัวเล็กที่ขดตัวอยู่ข้างกาย เธอเหมือนแมวที่กินอิ่มดื่มพอ ดวงตาและคิ้วเปี่ยมด้วยเสน่ห์เย้ายวนอันพึงพอใจ ขนตายาวทอดเงาเล็ก ๆ ใต้ดวงตา
เขายื่นมือไปปัดปอยผมที่ตกลงมาบนแก้มของเธอทัดไว้หลังหู ปลายนิ้วสัมผัสผิวอุ่นนุ่มละเอียดของเธอ หัวใจก็พลันซาบซ่านขึ้นมาอีกครั้ง
ภรรยาของเขาเป็นปีศาจเย้ายวนจริง ๆ ด้วย
เขาเหลือบมองนาฬิกาข้อมือที่ถอดวางไว้บนโต๊ะข้างเตียง
ไม่ได้แล้ว ต้องไปแล้ว
เขาต้องปฏิบัติตามระเบียบวินัยของกองทัพ
ตอนนี้เขาเป็นรองผู้บังคับกรมแล้ว ยิ่งต้องไม่เป็นฝ่ายนำทำลายกฎ ชายหญิงที่ยังไม่ได้แต่งงานค้างคืนด้วยกันในส่วนรับรอง หากเรื่องแพร่ออกไปก็ฟังไม่ดี
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ราวกับตัดสินใจครั้งใหญ่ ก่อนจะค่อย ๆ ดันคนในอ้อมแขนเบา ๆ
“ซูหรง ผม... ผมต้องกลับแล้ว” เสียงของเขาแหบพร่าเล็กน้อย
เจียงซูหรงลืมตาขึ้นอย่างเกียจคร้าน นัยน์ตาฉ่ำน้ำพร่ามัวอยู่เล็กน้อย เธอยืดเส้นยืดสาย ส่วนโค้งเว้าอ่อนช้อยเผยให้เห็นราง ๆ ใต้ผ้าห่มบาง มองจนไฟปรารถนาที่เพิ่งสงบลงของเสี่ยวจ้านทำท่าจะลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง