คำพูดของเธอกลั่นกรองมาอย่างไร้ที่ติ ทั้งยกย่องผู้ชายของตัวเองและกระชับความสัมพันธ์กับเหล่านายทหาร ท่าทีของเธอพอดิบพอดี ทั้งเป็นมิตรในฐานะเจ้าบ้าน และไม่เสียฐานะภรรยารองผู้บังคับกรม
บรรยากาศในห้องส่วนตัวคึกคักขึ้นทันที
“พี่สะใภ้เกรงใจเกินไปแล้ว!”
“ใช่เลย ต่อไปถ้าผู้บังคับกองพันทำอะไรให้พี่สะใภ้ไม่พอใจ พวกเราจะไม่ยอมเป็นคนแรก!”
เสี่ยวจ้านมองเจียงซูหรงที่อยู่ข้างกาย เธอราวกับเป็นคนที่เปล่งประกายมาแต่กำเนิด ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ไหนก็กลายเป็นจุดสนใจได้อย่างรวดเร็ว ทั้งยังควบคุมทุกอย่างได้อย่างคล่องแคล่ว
ความอึดอัดใจเล็กน้อยที่เกิดขึ้นในใจเขาเพราะเธอ ถูกความภาคภูมิใจบางอย่างเข้ามาแทนที่ตั้งนานแล้ว
ไม่คิดเลยว่าภรรยาของเขาจะรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ได้ดีขนาดนี้
“เอาละ ทุกคนนั่งลงกินข้าวกันเถอะ” เสี่ยวจ้านเอ่ยขึ้น ทุกคนจึงหัวเราะเฮฮาแล้วกลับไปนั่งที่
หวังอานฉวนเรียกพนักงานเสิร์ฟให้ยกอาหารมาเติม ชาในถ้วยก็ถูกเติมจนเต็มอีกครั้ง
เขายกถ้วยขึ้นมาอีกครั้ง
“ถ้วยที่สองนี้ ไม่มีอะไรต้องพูดมาก ต้องดื่มให้พี่สะใภ้ของพวกเรา! เดินทางไกลมาตามลำพังถึงหน่วยของพวกเรา ลำบากแล้ว!”
“ดื่มให้พี่สะใภ้!”
ทุกคนส่งเสียงตอบรับพร้อมเพรียงกัน ลุกขึ้นยืนและยกถ้วยเหล้าขึ้น
เจียงซูหรงยกถ้วยขึ้นชนกับทุกคน แล้วดื่มรวดเดียวจนหมด
หวังอานฉวนนั่งลงปุ๊บ ก็รีบรินชาให้หลินหวานที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ทันที
“หมอลิน อย่าถือสาเลยนะครับ ในหน่วยเรามีกฎ ดื่มเหล้าต้องยื่นรายงานขออนุญาต คืนนี้เป็นกิจกรรมกลุ่มเล็ก ๆ ดื่มได้แค่ชาเท่านั้น”