พริบตาเดียวก็ถึงวันหยุดสุดสัปดาห์
นับตั้งแต่วันนั้นที่ตกลงเรื่องสร้างบ้านกับหัวหน้าแผนกส่งกำลังบำรุงนามสกุลจาง ทั้งค่ายก็รู้กันหมดแล้วว่าเสี่ยวจ้านกำลังจะเลื่อนตำแหน่งเป็นรองผู้บังคับกรม แถมยังจะสร้างบ้านส่วนตัวอีกด้วย
ข่าวนี้ราวกับมีปีก บินเร็วยิ่งกว่าอะไรทั้งหลาย
วันจันทร์เสี่ยวจ้านจะเข้ารับตำแหน่งใหม่ที่กองพันหลักอย่างเป็นทางการ สุดสัปดาห์นี้จึงเป็นสองวันสุดท้ายของเขาในฐานะหัวหน้ากองพันหนึ่ง
หวังอานฉวนรวบรวมนายทหารชั้นผู้บังคับกองร้อยและหมวดที่สนิทกันหลายคนในกองพัน ตั้งหน้าตั้งตาจะลากเสี่ยวจ้านเข้าเมืองไปสังสรรค์กันสักครั้ง หนึ่งก็เพื่อฉลองที่เขาได้เลื่อนตำแหน่ง อีกหนึ่งก็เพื่อส่งท้ายผู้บังคับกองพันคนเก่าอย่างเขา
เดิมทีเสี่ยวจ้านไม่ชอบจัดงานแบบนี้ แต่คราวนี้เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ตอบตกลง
เขาเองก็อยากใช้โอกาสนี้แนะนำภรรยาของตัวเองอย่างเป็นทางการให้พี่น้องที่ร่วมเป็นร่วมตายกับเขาได้รู้จัก
พอเจียงซูหรงได้ยินว่าจะไปกินข้าวที่ร้านอาหารใหญ่ในเมือง ดวงตาก็เป็นประกายทันที
เธอค้นตู้เสื้อผ้าเสียทั่ว แล้วนำเสื้อผ้าดี ๆ ไม่กี่ชุดที่พกติดตัวมาวางแผ่บนเตียง
“ตัวนี้ดูเรียบไปหน่อย”
“ตัวนี้คอเสื้อไม่สวย”
เธอจับเสื้อทาบตัวหน้ากระจกอยู่นาน สุดท้ายก็เลือกเสื้อเชิ้ตผ้าเดอเรย์สีชมพูอ่อนตัวหนึ่ง คู่กับกางเกงขายาวสีดำ
เสื้อผ้าเรียบง่าย แต่กลับยิ่งขับให้ผิวของเธอขาวราวหิมะ เอวก็เป็นเอว ขาก็เป็นขา
เธอยังตั้งใจหวีผมถักเป็นเปียสวยงาม ปลายเปียผูกด้วยเชือกผมสีแดง ปล่อยห้อยลงมาที่หน้าอก เพิ่มความน่ารักขึ้นมาอีกหลายส่วน