ที่หน้ากว๋อเสียนโหลว
นายกงยืนอยู่ตรงนั้นมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว
"ทุกคนตั้งสติให้ดี!"
นายกงหันไปกระซิบกับพนักงานเสิร์ฟสองคนที่ยืนอยู่หน้าร้าน เสียงของเขามีความตื่นเต้นที่กดไว้ไม่อยู่
"วันนี้ท่านสารวัตรหลี่จะมา คนที่เข้าไปยึดร้านเราเมื่อคราวก่อน ถ้าใครทำพลาดขึ้นมา อย่ามาว่ากันว่าฉันไม่เห็นแก่หน้ากันมาก่อน"
พนักงานเสิร์ฟทั้งสองคนรีบยืดตัวตรงทันที แทบไม่กล้าหายใจ
นายกงหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก เขายังจำภาพวันนั้นที่ฉู่เฟิงพาตำรวจติดปืนไรเฟิลหลายสิบคนบุกเข้ามาในกว๋อเสียนโหลวได้ดี
จำป้ายผนึกสีขาวสองแผ่นที่ติดไขว้กันอยู่ที่ประตู จำได้ว่าตัวเองถูกขังอยู่ในห้องขังของสถานีตำรวจหนึ่งวันหนึ่งคืนเต็ม ๆ หลังจากนั้นเขาก็ยอมจ่ายค่าปรับอย่างว่าง่าย ป้ายผนึกถึงถูกเอาออก
เช้าวันนี้ฉู่เฟิงส่งคนมาแจ้งว่าท่านสารวัตรหลี่จะมาทานข้าวเย็นที่กว๋อเสียนโหลว นายกงเกือบทำลูกคิดในมือหล่นลงพื้น
ลองชางคิดอยู่ทั้งบ่าย ก็คิดไม่ออกว่าท่านสารวัตรที่ดุราวกับยมทูตคนนี้ จะมาร้านเหล้าที่เพิ่งถูกปลดปิดผนึกของเขาได้ยังไง
จะมาดูว่าเขายังติดต่อกับพวกสมาคมอีกหรือเปล่า? หรือแค่มากินข้าวเฉยๆ? ไม่ว่าจะแบบไหน เขาก็ต้องดูแลอย่างสุดความสามารถ
รถยนต์สีดำห้าคันวิ่งมาจากทิศทางถนนคังติ้ง ค่อยๆ จอดชิดขอบถนนหน้าร้านกว๋อเสียนโหลว
รถสี่คันหลังก็เป็นรถสีดำเหมือนกัน พอประตูเปิดออก ก็มีชายฉกรรจ์ชุดสูทดำกว่าร้อยคนลงมา เอวแต่ละคนป่องๆ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นอะไร