เฉินจวี้ดื่มน้ำไปครึ่งกาน้ำพลางเรียกสติกลับคืน แล้วเดินไปยืนข้างๆ หลี่เส้าเจ๋อ จู่ๆ ก็เอ่ยปากขึ้นมาว่า "ท่านผู้บังคับการ พูดจริงๆ นะครับ มีท่านตำรวจเซินเป็นหัวหน้าหน่วยพิทักษ์ของท่าน ผมวางใจจริงๆ ฝีมือปืนก็แม่น ร่างกายก็คล่องแคล่ว สองอย่างนี้ไม่มีอะไรปลอม ตอนนี้ถ้ามีใครบ้าเข้ามาหาเรื่องท่าน ไม่ต้องรอให้พวกผมไปทัน ท่านตำรวจเซินคนเดียวก็จัดการพวกนั้นได้หมดแล้วล่ะ"
หลี่เส้าเจ๋อพยักหน้า บุหรี่มวนสุดท้ายถูกกดดับลงในที่เขี่ยบุหรี่ แล้วจู่ๆ ก็ถามขึ้นว่า "เฉินจวี้ ฝีมือของฉู่เฟิงเป็นยังไงบ้าง?"
เฉินจวี้วางกาน้ำลง ตอบโดยไม่ต้องคิด "ผมสู้ฉู่เฟิงไม่ได้ ไอ้คนนั้นเหมือนกระทิงป่า วิชาพลังแข็งแกร่งน่ากลัว ครั้งที่แล้วซ้อมมวยปล้ำกับมัน ผมโดนมันเหวี่ยงจนตัวแทบแตก แต่ดูจากฝีมือท่านตำรวจเซินวันนี้ ต่อให้ฉู่เฟิงมาเองก็คงสู้ได้ยากเต็มที ฝีมือเรื่องความเร็วและเทคนิคของท่านตำรวจเซินเหนือชั้นเกินกว่าจะรับมือกับพวกพึ่งพละกำลังได้"
หลี่เส้าเจ๋อเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ คิดคำนวณอยู่ในใจเงียบๆ
เฉินจวี้สู้ฉู่เฟิงไม่ได้ ส่วนฉู่เฟิงน่าจะสูสีกับเซินรั่วหลาน ตำรวจที่ระบบอัญเชิญออกมานี้ล้วนมีฝีมือระดับแนวหน้าของตัวเองกันทั้งนั้น
นี่เป็นการค้นพบโดยบังเอิญ ถ้ามีคนกลุ่มนี้อยู่ ไม่เพียงแต่ความสงบเรียบร้อยของย่านฮูซีจะได้รับการคุ้มครอง แต่ความปลอดภัยของตัวเขาเองก็มั่นคงดั่งภูเขาไท่
หลี่เส้าเจ๋อลุกขึ้นยืดเส้นยืดสาย ขยับร่างกายให้คล่อง แท้จริงแล้วมีเรื่องหนึ่งที่เขาไม่เคยบอกใคร
หลังจากข้ามมิติมาอยู่ในโลกใบนี้ เขารู้สึกว่าร่างกายของตัวเองแข็งแกร่งกว่าชาติก่อนเสียอีก ที่ท่าเรือแบกของมาทั้งปี ความหนาแน่นของกล้ามเนื้อและความแข็งแรงของกระดูกดีเกินคาด ความเร็วในการตอบสนองและพลังระเบิดยังเร็วกว่าช่วงพีคของชาติก่อนอีกนิดหน่อย