หลี่เส้าเจ๋อก้มลงเก็บเมล็ดแตงโมทอดที่ยังกินไม่หมดจากจานบนเก้าอี้หวาย แล้วเดินกลับไปยังตึกสำนักงาน
ห้องขังอยู่ที่ตึกแถวชั้นเดียวด้านหลังอาคารสถานีตำรวจ
จ้าวจวินถูกแขวนไว้กับคาน
แขนทั้งสองข้างถูกมัดด้วยเชือกปอที่ข้อมือ เชือกถูกร้อยผ่านห่วงเหล็กบนคาน แล้วดึงไปผูกไว้กับหลักเหล็กที่มุมห้อง
ปลายเท้าของเขาเอื้อมถึงพื้นได้เพียง barely ร่างกายทั้งหมดห้อยลงบนแขนทั้งสองข้าง
ฉู่เฟิงยืนอยู่ตรงหน้าเขา มือถือกระบองตำรวจไม้เนื้อแข็งยาวสองฟุต
ด้านหลังฉู่เฟิงมีตำรวจสองนาย คนหนึ่งถือถังน้ำเย็น อีกคนถือผ้าขี้ริ้วสกปรก
"จ้าวจวิน"
เสียงของฉู่เฟิงก้องอยู่ในห้องขังอันว่างเปล่า
"ด่าท่านผู้บังคับการในสถานีตำรวจ เรื่องแบบนี้ ในสถานีตำรวจทั่วเซี่ยงไฮ้ ต้องโดนยิงทิ้งสามรอบ ท่านผู้บังคับการมีเมตตา ไม่ยิงแก แต่กฎต้องเป็นกฎ ทำผิดก็ต้องถูกลงโทษ"
ฉู่เฟิงเขย่ากระบองในมือ "พร้อมจะเสพย์ยัง?"
จ้าวจวินถูกแขวนอยู่บนคาน เอียงคอมองฉู่เฟิง แล้วจู่ ๆ ก็ยิ้มกว้าง
"เสพย์เย็ดแม่แกสิ..."
ฉู่เฟิงไม่โกรธ ยกกระบองขึ้น แล้วฟาดลงไปที่ท้องของจ้าวจวินอย่างแรง
จ้าวจวินทั้งตัวแกว่งไปบนคาน เชือกปอกรีดเข้าไปในเนื้อหนังที่ข้อมือ เขากัดฟันแน่น ไม่ส่งเสียงร้อง
ฉู่เฟิงตีไปสิบกว่าครั้งถึงลดกระบองลง มองเขาสองวินาที แล้วหันไปสั่งตำรวจด้านหลัง "เอาผ้ามา"