บรรยากาศในห้องประชุมอึดอัดจนหายใจแทบไม่ออก
ถังหู่และซูเหล่าหวายนั่งเผชิญหน้ากันคนละฝั่งโต๊ะ
เวลานี้ประตูก็เปิดออก
หลี่เส้าเจ๋อก้าวเท้ายาวเดินเข้ามา ข้างหลังตามด้วยฉู่เฟิงและเซินรั่วหลาน
ซูเหล่าหวายเป็นคนแรกที่ตั้งสติได้ พยุงไม้เท้าลุกขึ้นยืน โค้งตัวเล็กน้อยยกมือคารวะ "ท่านหลี่ผู้อำนวยการ"
เซียวตวนเตาก็รีบเก็บหมัด ถอยไปยืนข้างหลังซูเหล่าหวาย
หวังถูเกิ่น เจ้า อา ซุ่น และกู้เฉวียนฟา ดีดตัวลุกจากเก้าอี้เหมือนถูกสปริง ก้มตัวร้องพร้อมกัน "ท่านหลี่ผู้อำนวยการ!"
ถังหู่นั่งนิ่งบนเก้าอี้ ไม่ขยับ กล้ามเนื้อบนใบหน้าเกร็งแน่น ผ่านไปหลายวินาที จึงค่อย ๆ ลุกขึ้นอย่างไม่เต็มใจนัก พึมพำเสียงลอดไรฟันถือว่าเป็นการทักทาย
หลี่เส้าเจ๋อเดินไปที่หัวโต๊ะประชุม ดึงเก้าอี้แล้วนั่งลง ท่านั่งสบาย ๆ มือข้างหนึ่งวางบนโต๊ะ อีกข้างวางพาดพนักเก้าอี้ สายตากวาดไปทั่วห้องประชุม มองสำรวจสีหน้าของทุกคน
"นั่งลงเถอะ" น้ำเสียงของหลี่เส้าเจ๋อไม่หนักหนา เรียกได้ว่าเป็นกันเองมาก
เซินรั่วหลานและฉู่เฟิงยืนอยู่ข้างหลังหลี่เส้าเจ๋อคนละข้าง เซินรั่วหลานถือสมุดจด ส่วนฉู่เฟิงถือกระเป๋าเอกสาร
หลี่เส้าเจ๋อเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ประสานมือวางบนเข่า สายตากวาดจากถังหู่ไปที่ซูเหล่าหวาย แล้วจากซูเหล่าหวายไปที่หัวหน้าแก๊งค์น้อย ๆ ตามมุมห้อง
"ให้ทุกท่านรอนาน ฉันติดธุระพอดี เลยมาช้า"
ซูเหล่าหวายรีบรับคำทันที รอยย่นบนใบหน้าย่นยิ้มจนตาปิด "ไม่นาน ไม่นาน ท่านผู้อำนวยการหลี่มีงานยุ่งขนาดนี้ การรอถือเป็นเรื่องสมควร ขอแค่ท่านหลี่ผู้อำนวยการสละเวลามาพบพวกเรา ก็ทรงเกียรติมากพอแล้ว"