หลี่เส้าเจ๋อเดินลงบันได ออกไปจนถึงนอกประตูใหญ่ แล้วยืนห่างจากอิโนอุเอะ คิโยคาสึสามก้าว
เขามองอิโนอุเอะ คิโยคาสึ แล้วก็มองโรนินญี่ปุ่นห้าคนที่ถือดาบอยู่นั่น
"ลูกน้องฉันไม่ได้ทำอะไรผิด! พวกเขาแค่ปฏิบัติตามกฎ" หลี่เส้าเจ๋อกางมือออก น้ำเสียงดูบริสุทธิ์ใจ แถมแฝงความฉงนเล็กน้อย
อิโนอุเอะ คิโยคาสึขมวดคิ้ว: "กฎอะไร?"
หลี่เส้าเจ๋อชี้ไปที่ตำแหน่งข้างประตูใหญ่: "สถานีตำรวจมีกฎ ญี่ปุ่นกับสุนัข ห้ามเข้า คุณไม่เห็นป้ายหรือไง?"
อิโนอุเอะ คิโยคาสึมองตามทิศทางที่หลี่เส้าเจ๋อชี้
ข้างประตูใหญ่เป็นกำแพงสีขาว บนกำแพงไม่มีอะไรเลย
"ไหนป้าย?" อิโนอุเอะ คิโยคาสึขมวดคิ้วแน่นขึ้น "ข้างประตูใหญ่ไม่มีอะไรเลย"
หลี่เส้าเจ๋อมองกำแพงสีขาวที่ว่างเปล่านั่น แล้วพยักหน้า: "เดี๋ยวก็มี"
เขาหันไปโบกมือเรียกฉู่เฟิงที่อยู่ด้านหลัง: "ไป เอาป้ายมาให้หน่อย เอาอันใหญ่หน่อย"
ฉู่เฟิงยืนตรงรับคำ แล้วรีบเดินเข้าอาคารสถานีตำรวจ
ไม่นาน เขาก็เดินออกมาพร้อมเจ้าหน้าที่ตำรวจสองนาย ทั้งสองค้ำไม้ป้ายสูงเท่าครึ่งคน ไม้ป้ายเพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ
บนป้ายเขียนตัวอักษรใหญ่แปดตัวด้วยหมึกดำ
ญี่ปุ่นกับสุนัข ห้ามเข้า
เจ้าหน้าที่ทั้งสองตั้งไม้ป้ายไว้อย่างมั่นคงข้างกำแพงทางขวาของประตูใหญ่ ฐานป้ายฝังอยู่กับแท่นหิน ตั้งได้เป็นระเบียบ ทุกคนที่เดินผ่านแค่เงยหน้าก็มองเห็น
หลังจากตั้งเสร็จ เจ้าหน้าที่สองนายถอยหลังหนึ่งก้าว แล้วทำความเคารพหลี่เส้าเจ๋ออีกครั้ง ก่อนจะกลับไปประจำที่หลังป้อมยาม