ชั้นสองของสถานีตำรวจเฉากวานอู่ ห้องสอบสวน
ยามาโมโตะ คาเมทาดะ และนักเลงญี่ปุ่นอีกสองคนถูกมัดไว้กับเก้าอี้
สวี่เม่ากำลังถูกตรวนไว้กับท่อทำความร้อนที่มุมห้อง ตัวงอจนยืนไม่ตรง นั่งก็ไม่ได้ ต้องย่อตัวพิงท่อไว้
เฉินจวี้พร้อมตำรวจอีกสี่นายยืนอยู่ในห้อง ปลดกระดุมข้อมือเสื้อ แล้วพับแขนเสื้อขึ้นถึงปลายแขน เผยให้เห็นแขนที่แข็งแรง
"ปั๊บ!"
กระบองตำรวจฟาดลงบนไหล่ของยามาโมโตะ คาเมทาดะ เสียงดังอู้อี้
ยามาโมโตะ คาเมทาดะ ตัวเอนไปทางด้านข้าง แต่ปากยังไม่หยุดพูดด่า
ภาษาญี่ปุ่นปนกับภาษาเซี่ยที่พูดไม่ชัด น้ำลายพุ่งออกจากช่องปากที่ฟันหายไปหนึ่งซี่
นักเลงญี่ปุ่นอีกสองคนถูกฟาดมากกว่า หน้าดำเขียวไปทั้งใบ มุมปากมีเลือดไหล
สวี่เม่าหดตัวอยู่ที่มุมห้อง ถึงจะไม่ถูกทำร้าย แต่ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงกระบองฟาด ร่างกายก็จะสั่นเทาตามไปด้วย
"ฉันจะพบผู้กำกับของพวกนาย!" สวี่เม่าอดไม่ได้ ตะโกนเสียงดัง "พวกนายทำร้ายคนแบบนี้มันผิดกฎหมาย! ฉันจะพบผู้กำกับของพวกนาย!"
เฉินจวี้ทำเป็นไม่ได้ยิน กระบองในมือฟาดลงบนหลังของยามาโมโตะ คาเมทาดะ อีกครั้ง
ยามาโมโตะ คาเมทาดะ ถูกตีจนตัวเกร็ง เปล่งเสียงคำรามแหบแห้งออกมาจากลำคอ "คนป่วยแคว้นเซี่ย! คนป่วยเอเชียตะวันออก!"
ขณะนั้น ประตูห้องสอบสวนถูกผลักเปิดออก
หลี่เส้าเจ๋อเดินเข้ามา ฉู่เฟิงตามหลังไปครึ่งก้าว
กระบองในมือเฉินจวี้หยุดค้างกลางอากาศ หันไปเห็นหลี่เส้าเจ๋อ ก็รีบยืนตรงคำนับทันที "ท่านผู้บังคับการ"
หลี่เส้าเจ๋อยืนอยู่ที่ประตู สายตามองกวาดไปทั่วคนสี่คนที่ถูกมัดในห้อง มองไปที่กระบองเปื้อนเลือดในมือเฉินจวี้ แล้วมองไปที่ใบหน้าบวมช้ำของยามาโมโตะ คาเมทาดะ