สุดถนนหลิวเซี่ยง บนพื้นที่ว่างเปล่าแห่งหนึ่ง
เซียวตวนเตายืนอยู่บนกำแพงที่พังครึ่งหนึ่ง เบื้องหน้าคือฝูงชนกว่าร้อยคนที่มืดทะมึน
นักเลงสมาคมหงกว่าสามร้อยคนเบียดเสียดกันจนถนนที่ไม่กว้างนักนี้แทบไม่มีช่องว่าง ตั้งแต่หัวถนนยันท้ายถนน
ท่าเรือเสียไป บ่อนถูกเผา ลู่เที่ยจิงถูกยิงตายกลางถนน หวายกงเกือบถูกลอบสังหารที่หน้าประตูโรงเตี๊ยม
เพียงสองวัน ฐานที่มั่นของสมาคมหงในย่านฮูซีก็ถูกทำลายไปครึ่งหนึ่ง
เซียวตวนเตาไม่เคยถูกกระทำแบบนี้มาก่อนในชีวิต
"พี่น้องทั้งหลาย!"
เซียวตวนเตายกมีดสั้นในมือขึ้น เสียงแหบพร่าแต่กึกก้อง
"จ้าวจวินแห่งแก๊งขวานฟ้าฆ่าลู่เที่ยจิงของเรา! ถังหู่แห่งสมาคมชิงชิงท่าเรือของเรา! สองวัน เราตายไปร้อยกว่าคน เสียบ่อนไปหกแห่ง หวายกงเกือบตายที่หน้าประตูโรงเตี๊ยม! บัญชีนี้ คืนนี้ข้าจะไปเก็บกับแก๊งขวานฟ้าทีละข้อ!"
มีดยาวกว่าสามร้อยเล่มถูกชูขึ้นพร้อมกัน
"จ้าวจวินไอ้สารเลวนั้น ยิงลอบสังหารพ่อลู่! คืนนี้ข้าจะเอาหัวมันมาเซ่นวิญญาณพ่อลู่!" เซียวตวนเตาตะโกนจนเสียงแหบ เส้นเลือดที่คอโป่งออกมาเป็นเส้น ๆ "พี่น้องสมาคมหง กลัวตายหรือเปล่า!"
"ไม่กลัว!"
เสียงตะโกนกว่าสามร้อยปากดังขึ้นพร้อมกัน
เซียวตวนเตากระโดดลงจากกำแพง ชี้มีดสั้นไปข้างหน้า: "ออกเดิน!"
กลุ่มคนกว่าสามร้อยเริ่มเคลื่อนตัว