หลี่เส้าเจ๋อมองประตูที่ปิดลง มุมปากค่อย ๆ เผยรอยยิ้มบาง ๆ
เงินหยวนห้าแสน
ชายแก่คนนี้ มาได้ทันเวลาพอดี
เขากำลังกังวลว่าจะเอาอะไรมาอุดรูที่คนสามร้อยกว่าคนต้องกิน หวายซูเหล่าก็ถือเงินมาส่งถึงที่
นี้มันอะไร? นี่มันง่วงก็มีคนส่งหมอนมาให้
หลี่เส้าเจ๋อนั่งลงที่หัวโต๊ะประชุม แล้วโบกมือให้เซินรั่วหลานและทหารยามสองนายออกไปก่อน
เมื่อประตูปิดลง ในห้องประชุมก็เหลือเพียงเขาคนเดียว
เขายกมือขวาขึ้น ลากไปกลางอากาศเบา ๆ เปิดแผงระบบ
แสงจอโปร่งแสงลอยอยู่เหนือโต๊ะ แสงสีฟ้าจาง ๆ สะท้อนในดวงตาของเขา
ตัวเลขในช่องเงินทุนเพิ่งรีเฟรช เงินหยวนห้าแสนที่ซูเหล่าหวายส่งมานั้น ระบบแปลงเป็นเงินหยวนเข้าบัญชีโดยอัตโนมัติ รวมกับเงินที่เหลืออยู่สองสามพัน ทำให้ยอดรวมแสดงเป็นเงินหยวนห้าแสนห้าพันสองร้อยสิบแปดหยวน
หลี่เส้าเจ๋อสูดหายใจลึก ๆ นิ้วลากบนแสงจอ เปิดไปที่รายการอัญเชิญ
สายตาของเขาข้ามตัวเลือกตำรวจพื้นฐานหมื่นหยวนที่เคยอัญเชิญไปแล้วสองครั้ง ไปหยุดที่ตัวเลือกด้านล่างที่ราคาหมื่นหยวนเหมือนกันแต่สีเข้มกว่า
เงินหยวนหนึ่งหมื่น: สุ่มหน่วยตำรวจชั้นยอด พร้อมอาวุธและยานพาหนะครบชุด
ตัวเลือกนี้เขาสังเกตเห็นตั้งแต่วันที่ได้ระบบมา
ตำรวจพื้นฐานหนึ่งร้อยนายเป็นตัวเลือกปกติสำหรับขยายกำลัง หน่วยตำรวจชั้นยอดเป็นอีกอย่างหนึ่ง
จำนวนอาจน้อยกว่า แต่ยุทโธปกรณ์และระดับการฝึกสูงกว่าตำรวจพื้นฐานหนึ่งขั้น
ประโยคในคำอธิบายระบบที่ว่า “พร้อมอาวุธและยานพาหนะครบชุด” ทำให้เขาอยากรู้ หน่วยตำรวจชั้นยอดเป็นแบบไหนกันแน่