หลิ่วหงเหมยร้องไห้ฟูมฟายราวกับหัวใจสลาย ท่าทางรักลูกประหนึ่งแม่ผู้เมตตา และกำลังเรียกร้องความเป็นธรรมให้ฮั่วเฉาหยาง
แต่แท้จริงแล้วกำลังคิดคำนวณอะไรอยู่ในใจ เธอรู้ดีแก่ใจ
ฮั่วเฉาหยางนั้นต่างออกไป
ฮั่วจิ้นหยวนมีความสามารถ มีหน้าที่การงาน และมีความคิดเป็นของตัวเอง ไม่ใช่คนที่ใครจะควบคุมได้ง่าย ๆ
ตอนนี้ฮั่วจิ้นหยวนปลดประจำการกลับมาแล้ว แม้ยังไม่รู้ว่าจะได้รับมอบหมายให้ทำงานอะไร แต่รับรองว่าไม่ใช่งานแย่แน่นอน
ถึงตอนนั้น ด้วยเส้นสาย ความสามารถ และฝีมือของฮั่วจิ้นหยวน เขาย่อมแต่งลูกสาวตระกูลใหญ่กลับมาเป็นภรรยาได้แน่
แต่ผู้หญิงที่มีชาติตระกูล มีเบื้องหลัง และมีความสามารถแบบนั้น จะมีใครบ้างที่ยอมอยู่บ้านปรนนิบัติแม่สามีอย่างสงบ แถมยังควักเงินให้แม่สามีกับน้องสามีใช้โดยไม่เรียกร้องอะไร
หลินเหม่ยเสวี่ยไม่เหมือนกัน
เธอเป็นคนเจ้าเล่ห์และไม่ใช่คนดี แต่หลินเหม่ยเสวี่ยก็ไม่กล้าทะเลาะจนแตกหักกับแม่สามีอย่างเธอจริง ๆ ซ้ำยังต้องคอยรับใช้เธอเหมือนสาวใช้ ปรนนิบัติดูแลหลิ่วหงเหมยราวกับเป็นพระพันปี
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ แน่นอนว่าเธอย่อมอยากให้ฮั่วจิ้นหยวนแต่งหลินเหม่ยเสวี่ยเป็นภรรยา มากกว่าจะให้เขาแต่งลูกสาวตระกูลสูงศักดิ์กลับมาคอยทำให้เธออึดอัด และทำให้ชีวิตของเธอกับลูกสาวลำบาก
ส่วนฮั่วจิ้นหยวนจะแต่งหลินเหม่ยเสวี่ยแล้วถูกคนหัวเราะเยาะไปตลอดชีวิตหรือไม่ นั่นเกี่ยวอะไรกับเธอด้วย
อย่างไรเสีย สำหรับฮั่วจิ้นหยวน แม่อย่างเธอก็ไม่ได้สนิทสนมอะไร ต่างจากคนนอกตรงไหนกัน
“ฮือ ๆ ๆ…จิ้นหยวน ในเมื่อเป็นความปรารถนาสุดท้ายของพี่ชายคุณ แล้วแม่ก็เห็นด้วยให้ฉันแต่งกับคุณ คุณก็รับปากแต่งกับฉันเถอะนะ”