เอาชีวิตรอดในลำดับขั้น: เปิดเกมด้วยวัชระปราบมาร สิ่งลี้ลับร้องไห้

ตอนที่ 167 ทุกคนงงเป็นไก่ตาแตก

8 นาที· 1.9K คำ

สายฟ้าสีม่วงเจิดจ้าพันรัดกระดูกและผิวหนังบริเวณขา ส่งเสียงเปรี๊ยะ ๆ แสงไฟฟ้าสว่างเด่นเป็นพิเศษท่ามกลางค่ำคืนฝนกระหน่ำอันมืดมิด

เขาอยู่ในสภาวะพร้อมรบเต็มกำลังและเตรียมถอนตัวไปพร้อมกัน ขาทั้งสองข้างเกร็งเตรียมออกแรง พลังทั้งหมดรวมอยู่ที่ขา

ขอเพียงสถานการณ์เริ่มไม่เข้าทีแม้แต่นิดเดียว เขาก็จะระเบิดความเร็วสูงสุด ถอนตัวหนีไปก่อนทุกคนทันที คนที่วิ่งช้าก็ต้องรับหน้าที่แนวหน้า

บรรยากาศในสนามรบแห่งนี้กดดันถึงขีดสุด ความเงียบงันแผ่คลุมไปทั่ว

นอกจากเสียงฝนกระหน่ำซ่า ๆ แล้ว ทั้งสนามก็ไม่มีความเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย

ทุกคนกลั้นหายใจ จดจ่อจนหัวใจแทบหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ทุกครั้งที่หัวใจเต้นล้วนหนักหน่วงอย่างยิ่ง

เสิ่นเหอยืนอยู่กลางทีม ร่างแข็งทื่อ แผ่นหลังเย็นวาบเป็นระลอก ความสิ้นหวังในใจยิ่งทวีความเข้มข้น

เขารู้ดีกว่าใครถึงช่องว่างราวฟ้ากับเหวระหว่างทั้งสองฝ่าย

ซอมบี้ที่ใกล้แตะระดับเจ็ดมีร่างกายเหนือขีดจำกัดของสิ่งลี้ลับทั่วไปไปนานแล้ว แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า ยากจะทำลายด้วยวิธีใด

อาวุธประหลาด กระบวนท่า และไพ่ตายที่ทีมของพวกเขามี ต่อให้โจมตีอีกฝ่ายสุดกำลัง

เกรงว่าจะยังเจาะเกราะป้องกันของอีกฝ่ายไม่ได้ด้วยซ้ำ ไม่อาจสร้างความเสียหายที่มีผลได้เลย

ไม่ใช่แค่ร่างกายที่ป้องกันได้อย่างไร้ทางแก้ ความเร็ว พละกำลังระเบิด และพื้นฐานของสิ่งลี้ลับระดับใกล้เจ็ดก็เหนือกว่าสิ่งลี้ลับระดับต่ำมากเช่นกัน

ต่อให้ซอมบี้ตัวนี้ไม่ใช้ทักษะใด ๆ อาศัยเพียงพละกำลังดิบกับความเร็วอันน่าทึ่ง ก็เพียงพอจะบดขยี้ทั้งทีมของพวกเขาได้แล้ว

ในบรรดาคนที่อยู่ที่นี่ นอกจากหลูจื่อหมิงซึ่งพลังการต่อสู้ลึกล้ำหยั่งไม่ถึงแล้ว ก็ไม่มีใครมีคุณสมบัติพอจะทำร้ายอีกฝ่ายได้

ช่องว่างนี้คือการบดขยี้กันอย่างสิ้นเชิง ราวกับอยู่คนละมิติ

ในหลุมลึก ซอมบี้ระดับใกล้เจ็ดตัวนั้นเห็นสีหน้าหวาดกลัวและระแวดระวังของทุกคนอย่างชัดเจน

เมื่อเห็นมนุษย์กลุ่มนี้ตั้งการ์ดกันหมด ราวกับกำลังเผชิญศัตรูตัวฉกาจ และสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ในดวงตาดำสนิทของมันกลับปรากฏแววเย้ยหยันและดูแคลนอย่างมีอารมณ์มนุษย์ขึ้นมาอย่างประหลาด ในที่สุดทาสก็ได้ผงาดร้องเพลง!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป