เมื่อครู่พลังที่สังหารสิ่งลี้ลับนับร้อยในพริบตาและถล่มซอมบี้ระดับห้าได้อย่างราบคาบช่างน่าตื่นตะลึงเกินไป เพียงยืนนิ่ง ปล่อยกลิ่นอายออกมา
ก็สร้างแรงกดดันทางจิตใจอย่างมหาศาลแก่ซอมบี้ระดับเกือบเจ็ด ทำให้สิ่งลี้ลับชั้นสูงผู้เย่อหยิ่งตนนี้หวาดกลัวจนไม่กล้าต่อกร สุดท้ายจึงทำได้เพียงหนีเตลิดอย่างน่าอนาถ!
ทุกคนต่างรู้สึกราวกับคลื่นยักษ์ซัดโหมอยู่ในใจ อดตื่นตะลึงไม่ได้
หลูจื่อหมิงแข็งแกร่งถึงขั้นไหนกันแน่ ถึงได้ลึกล้ำจนยากหยั่งถึงเช่นนี้?
แค่ยกมือก็ทำลายสิ่งลี้ลับนับร้อย เพียงยืนอยู่ตรงนั้นก็ทำให้สิ่งลี้ลับระดับเกือบเจ็ดหวาดกลัวจนหนีไป!
หากวันนี้ไม่มีหลูจื่อหมิงคอยคุมขบวนรถ ต่อให้พวกเขามีกันกี่คนก็ไร้ประโยชน์
เกรงว่าคงต้านการโจมตีของสิ่งลี้ลับนับร้อยไม่ไหวด้วยซ้ำ
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงซอมบี้ระดับเกือบเจ็ดตนนี้ พวกเขาไม่ต่างจากมดปลวก อีกฝ่ายแค่ใช้นิ้วเดียวก็ขยี้พวกเขาตายได้ทั้งกลุ่ม ไม่มีแม้แต่สิทธิ์หนีเอาชีวิตรอด!
สัมผัสได้ถึงสายตาเปี่ยมความยำเกรงและเลื่อมใสจากผู้คนด้านหลัง หลูจื่อหมิงก็เข้าใจทุกอย่าง และรู้ว่าคนเหล่านี้กำลังคิดอะไร
เขารู้จักคนกลุ่มนี้ดี พวกนั้นคงจินตนาการเรื่องไร้สาระอะไรกันอีกแล้ว
มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ความจริงในใจ เมื่อครู่สถานการณ์อันตรายถึงขีดสุด สู้ไม่ไหวแม้แต่นิดเดียว
หากซอมบี้ตนนั้นไม่กลัวตายและยืนกรานสู้จนถึงที่สุด พลังเลือดพลังกายของเขาคงหมดเกลี้ยงจนไร้เรี่ยวแรง หากเรียกเพชรออกมาแล้วสังหารมันไม่ได้ในทันที เขาย่อมหมดแรงจนพังทลายแน่นอน
ถึงตอนนั้นก็ไม่มีใครต้านทานได้ ทั้งทีมคงมีจุดจบอันน่าอนาถ ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น